Sommar eller haust?

Risen og fikena er mogne, så det er fleire ting som tyder på at hausten er her, men framleis er det rundt 30 grader, og dei fleste studentane er framleis på sommarferie. Universitetet startar ikkje opp med vanleg undervisning før i byrjinga av oktober. Men nokre studentar er her likevel, for å ta spesielle kurs, eller for å forske på froskar. Kazuaki avlar froskar i laboratoriet, og han må vere der og mate dei kvar dag. Men frå i dag til onsdags morgon stikk han ein liten tur heim til Osaka og tek sjansen på at rumpetrolla overlever...

På Bible Club for to veker sidan var vi berre tre, men vi fekk ei heilt spesiell stund, med to som begge tenkjer på å bli kristne. Det er eit stort steg å ta, men eg trur det var godt for dei begge å snakke med nokon som tenkjer litt likt.
Sist fredag var gruppa blitt mangedobla, som de kan sjå ovanfor. Dei tre til høgre var her for første gong. Ei kristen dame som er medlem av kyrkja vår i Izumo, hadde fått med seg ei ikkje-kristen veninne og dotter hennar, som er på studentane sin alder. Mor og dotter hadde aldri vore på eit kristent møte før, og det var første gong dei las i Bibelen. For å gi dei ei kort innføring i kva Bibelen handlar om, utfordra eg dei tre japanske studentane om dei kunne fortelje noko dei hadde lært eller som hadde gjort inntrykk. Ingen av desse er kristne enno, men dei gjenga forteljinga om Jesus på ein imponerande måte. Berre høyr:
"Jesus vart fødd av Maria, som vart gravid utan å ha vore ilag med Josef. Det var ein engel som kom og fortalde at ho skulle bli mor til Guds son, "fortel den første, før ei anna jente tek over: "Jesus gjorde mange under. Han kan gjere kva som helst!" Det som hadde gjort mest inntrykk på den tredje, var då Maria Magdalena møter att Jesus utanfor grava. Og engelen som sa: "Kvifor leitar de etter den levande mellom dei døde?"
Noko er blitt sådd, og såkornet ligg der. Og det ser ut som om noko held på å spire...

I går var det 5. gong vi hadde internasjonal gudsteneste, og det kjem stadig nye folk. Ei dame hadde funne informasjon på Facebook og på kyrkja si heimeside. Denne gongen fekk eg med meg fleire i lovsongsteamet. Pastor Kajinishi heldt andakt på japansk, som eg tolka til engelsk. Det var godt å sleppe å ha ansvar for alt denne gongen. Og eg takkar Gud for gode medarbeidarar. Kazuaki gjer ein god jobb ved projektoren. Han hadde laga ein flott powerpoint, der han hadde studert teksten i songane og funne bakgrunnsbilete som passa til kvar song. Veldig bra!

Denne gongen hadde Sansfica fått med seg ei kristen veninne, også frå Sri Lanka. Mannen til M (t.h.) studerer ved universitetet her. Han er buddhist, og familien hans er imot at M skal gå i kyrkja, men denne gongen hadde ho fått lov. På Sri Lanka er det tradisjon at når ei kvinne blir gravid, blir det halde ein forbønsseremoni for mor og barn. Og M ønska kristen forbøn. Medan eg var i Norge i sommar, hadde ho vore i kyrkja vår for å få forbøn av pastoren. Og etter gudstenesta i går vart ho plassert på ein stol, og fem av oss stod rundt og bad i tur og orden for henne, for det ufødte barnet og for heile familien. Det viste seg at vi som stod og bad, var frå fem ulike nasjonar: Japan, Sri Lanka, Nigeria, USA og Norge. Men vi trur på den samme Gud!

Ærlege ytringar frå ein student

Her er heile flokken på studentleiren eg skreiv om for ei veke sidan. Då hadde vi nettopp kome dit. 

Japanarar liker å leike med ord. Det ser vi av plakaten med tema. Laamen er ein rett med nudlar, men her har det anna betydning. LAA=Love Active Action Men. Altså: Vi ønskjer å bli menneske som er aktive og handlande i kjærleik. Og oppskrifta  på denne type laamen er Jesus sjølv. Gjennom bibeltimar og gruppesamlingar vart det fokusert på kva Jesus har gjort. Den barmhjertige samaritan i likninga er eigentleg Jesus Kristus sjølv, som løfter opp den som ikkje klarer å reise seg sjølv. Når vi møter slik kjærleik, kan vi bli i stand til å vere ein neste for våre medmenneske. ”Gå du og gjer likeeins, ” er utfordringa frå Jesus.

Grilling er varmt...

Leirbål

Eg var sjåfør for to studentar. Den eine var Kazuaki. Det viste seg at han var einaste ikkje-kristne deltakar, men han gleid godt inn i miljøet og treivst godt. Biletet nedanfor viser avskjeden før heimreise. Kazuaki er nummer to frå venstre.

Takk for Laget!

Bak Sula-ruta i Hiroshima

 For sunnmøringar gir dette biletet assosiasjonar til Sularuta, ikkje sant? Eg måtte berre knipse eit bilete då vi stoppa på raudt lys. "Sularuta er alltid foran, " kommenterte ein klassekamerat frå vidaregåande etter at eg hadde lagt ut biletet på Facebook.

Etter at Kazuaki kom heim, skreiv han nokre betraktningar på Facebook. (Meir seriøs enn meg). Og med vilje publiserte han det slik at ikkje berre hans venner, men kven som helst kan lese det. ”For vi høyrde då på leiren kor viktig det er å evangelisere, ” forklarer han. Då eg spør om lov til å omsetje til norsk på bloggen min, har han heller ingen innvendingar, heller tvert imot. Eigentleg hadde han tenkt å skrive på engelsk på Facebook, men fann ut at det vart for vanskeleg. 

Slik skriv han:

”Eg har vore på KGK sin sommarleir for første gong. Den 4 dagar lange leiren var på ein leirplass i Hiroshima.

I løpet av leiren tenkte eg på ein gong eg var på overnattingstur med klassa, første året på vidaregåande. Eg hugsar at akkurat då tenkte eg at det i heile verda ikkje kunne finnast ein meir fantastisk augneblink eller betre samtalar enn nettopp det eg opplevde der og då.

På denne studentleiren var det ikkje berre mange samtalar, men også ting som fekk meg til å tenkje mykje. For meg som er i ein fase av livet der eg bekymrar meg for framtida, betydde det mykje å delta her. I tillegg var det fint å treffe så mange kristne studentar. Det har eg ikkje hatt sjansen til tidlegare.

Det var fleire ting som gjorde at det såg ut som om eg ikkje kunne reise på leiren, så eg er verkeleg glad for at eg kunne reise. Eg har forstått meir og har fått mykje å tenkje på, som Guds eksistens, det å tene Gud, kva Guds frelse er, meininga av orda, og kva det vil seie å bli ein kristen. Kanskje grublar eg litt for mykje?

I løpet av leiren tenkte eg mykje på at også ikkje-kristne burde vere interesserte i Bibelen, og om du ikkje trur på Gud og om du avviser det, er det viktig å vere ærleg og seie kva du meiner. Eg vil oppfordre deg til å finne ut kva dette med kristendommen er.

Eg er heller ingen kristen. Om eg ein dag kjem til å bestemme meg for å bli det, veit eg heller ikkje enno. Uansett ønskjer eg at alle kan få ein sjanse.”

Sidan leiren varte til fredag, hadde vi Bible Club på laurdag. Dei fleste studentar har framleis sommarferie i heile september, så det er ikkje så lett å samle mange, men to studentar og to som er i jobb, kom på Bible club. Vi hadde ein fin kveld med pizza og samtale om den bortkomne sonen og den kjærlege Faren. Kazuaki delte også med dei andre korleis han hadde opplevd leiren.

Lita gruppe, men god samtale. Kanskje nettopp fordi vi var få.

Kazuaki har byrja å gå meir fast på gudsteneste. Nokre gonger kjem han til den lutherske til oss, men oftast går han i ei meir karismatisk kyrkje, der Carmella og Scott høyrer til, og der er også fleire ungdommar. Eg spurde han ein dag:

- Dersom du bestemmer deg for å bli døypt, kva kyrkje vil du velje?

Han hadde tenkt på det, og det verka som om det var eit vanskeleg val.

- Då vil eg helst bli døypt på Bible Club! seier han.

- Men det er då inga kyrkje, seier eg... - Og eg er heller ingen prest...

Sjølv om eg gjerne skulle sjå at han kjem til Matsue lutherske kyrkje og får dåpsundervisning og blir døypt der, er det ikkje eg som skal bestemme det. La oss be om at ikkje dette blir det største problemet for han med tanke på å bli ein kristen eller ikkje. 

For eit år sidan intervjua eg Kazuaki ilag med tre andre studentar på Bible Club. Eg har fått fiska oppigjen den artikkelen, som du finn her. Kan du også sjå at det har skjedd ei forandring med Kazuaki sidan den gongen?

Intervju september 2011

Studentleiren er i gong

Saa er eg paa leir igjen. Denne gongen har eg faatt med meg to japanske studentar,Yuki,som er ein kristen og har vore paa KGK-leir fleire gonger, og Kazuaki,som er for foerste gong,og enno ikkje er ein kristen. Men eg har haap om at det kan skje med han ogsaa,slik Yuki fekk eit avgjerande moete med Jesus paa sommarleiren for 3 aar sidan.

Det gjekk greitt med bilturen,som tok omtrent 5 timar og 17 minutt,slik det var antyda. Og vi fann fram sjoelv om ikkje vegen stemde heilt med kartet. Daa er det godt det ogsaa finst andre vegar. Men til himlen finst det berre ein veg,song vi paa opningsmoetet.

Vi er til fjells ein eller annan plass i Hiroshima. Staden heiter Mitaki 三滝 som betyr tre fossar, men enno har eg ikkje sett ein einaste foss. Det er god kjoelig luft her,saa det skal bli godt aa sove. Undervegs idag var det nede i 26 grader der vi koeyrde.Veldig uvant naar temperaturen har vore oppe i 35 grader i lengre tid.

Til deg som ber: Be om gode samlingar om Guds ord, og spesielt for dei to studentane eg har med meg.

Dette har eg skrive fraa mobiltelefonen. Det gaar litt seint med berre ein finger. Fredag ettermiddag/kveld er eg etter planen heime att ved dataen. Fram til daa er det altsaa lagsleir.

Tilbakeblikk på Taiwan

 No har eg visst endeleg "landa" etter Taiwan-turen, som offisielt vart avslutta søndag kveld, då vi reiste kvar til vårt ifrå flyplassen i Osaka. Då hadde vi vore ilag i bortimot ei veke og blitt ein ganske samansveisa gjeng. Det vil seie, frå fredag ettermiddag til søndag var vi delt i grupper som besøkte ulike kyrkjer, så då vi møttest igjen på flyplassen i Taipei søndag ettermiddag, var det stor gjensynsglede, og mange hadde mykje å fortelje. Biletet ovanfor viser derimot vår ankomst til Taipei måndag 6. august, med heile Japanflokken pluss fire vaksne og ein liten gut som tok imot oss på flyplassen. Vår allestadsverande fotograf Jeff vart dessverre ikkje med på biletet sjølv.

Det var kjekt å treffe igjen Anna Sæther, som har stått på i ungdomsarbeidet på Taiwan i mange år, og som var med og oppmuntra leiarane under heile leiren. På velkomstsamlinga måndag kveld traff vi også pastorparet i Life Church, der eg skulle vere med den komande helga. Pastoren fortalde at han var i Norge i 1985, og var då ilag med Bjørn Brudeli i ei gruppe som song på UL. Så vi fann ut at vi hadde møttest før! Men namnet? Vi vart nettopp venner på Facebook, så eg veit at namnet er李善和, men korleis det blir uttalt??

Her er ein av "sønene" til Anna. Etter så mange år har ho mange åndelege barn som no er blitt vaksne og leiarar i kyrkjene.

Dette er deltakarane som kom frå Hong Kong. Om 3 år inviterer dei til ny leir hos dei.

Ifrå NLM i Norge deltok (bak f.v.) Robert Lilleaasen, Georg Stensland og Kenneth Ellefsen.

For oss asiatiske nordmenn, Anna og meg, var ikkje varmen det store problemet, men dei som kom rett ifrå Norge, streva litt...

Endeleg kald luft!

Japangjengen ser ut til å trivast. Pastor Mizuno t.h. var både turleiar og tolk. Veldig praktisk å ha ein japansk prest som kan snakke både japansk, kinesisk og engelsk. Eg hjelpte også til med tolking på engelsk/japansk/norsk.

Gutane ifrå Norge hadde førebudd seminar om NLM sitt arbeid, og Kenneth, Robert og Georg utfordra ungdommane til å tenkje på alle dei som framleis lever utan å kjenne Jesus.
- La ikkje dei vaksne stoppe deg dersom du kjenner eit kall frå Gud til å gjere noko, utfordra Georg. Anna tolka frå engelsk til kinesisk, og eg sat ved sida av ein japansk 16-åring og prøvde å gjere det forståeleg for han. Han nikka og kommenterte, så eg trur han forstod.

Siste morgonen på leiren var det lagt opp til utandørs bønnevandring før frukost. På denne posten stod det: "Sjå på dette verdskartet medan du ber Gud gi deg nød for eit land. Fest eit merke på det landet og be for det". Etter 30 minutt såg kartet slik ut, og det var sendt opp bønner for fleire land i Asia.

Eg måtte berre låne dette biletet frå Jeff si fotoside på Facebook. Det er hardt å vere på leir, særleg for dei omlag 20 medhjelparane som var møteleiarar, forsongarar og musikarar. Her er det ein som tek seg ein liten lur, men han har framleis grepet om pennen. Han vakna av blitsen til fotografen, kommenterer han.

Etter at leiren var slutt, vart Georg, ei japansk jente og eg henta av folk i denne kyrkja, Life Church midt i Taipei. Her fekk vi privat innkvartering, vart tatt med ut på kinesisk middag, og laurdagen på sightseeing og ungdomskveld i kyrkja. Det var flott å sjå så mange ungdommar. Dei fleste av dei hadde også vore med som leiarar under leiren og trengde sikkert å kvile, men likevel stilte dei opp for oss tidleg og seint.
På leiren hadde lovsongen vore på engelsk, men her i kyrkja kunne dei synge sitt eige språk. Om det var uforståelege ord, var det iallfall kjende tonar:


Youth meeting in Life Church, Taiwan, August 11, 2012 from Inger Valbø on Vimeo.

 Søndag føremiddag var det gudsteneste. Vi fekk preika omsett til engelsk, og elles var det greitt å følgje med på skjermen, som også hadde ein del engelsk. Og kan du japanske teikn, kan du også gjette deg til meininga i ein kinesisk tekst. Men når eg høyrde dei uforståelege lydane, takka eg Gud som sende meg til Japan og ikkje til Taiwan!

Avslutning på gudsteneste i Life Church
Sunday service in Life Church, Taiwan from Inger Valbø on Vimeo.

Dette er ei flott familie som eg fekk bli kjent med. Både far og son Hsiang arbeider i den kristne radiostasjonen Voice of Salvation, som vart starta opp av Bjørn Brudeli i si tid. Heile familien hjelpte til med tolking for oss og guida oss rundt i byen. Dei to ungdommane var også med som lovsongsleiarar under leiren. Takk for fellesskapet, og Gud velsigne dykk!

"God be with you till we meet again", anten det skulle vere på Taiwan, i Hong Kong, i Japan, - eller i himlen.

Tilbake fra Taiwan

Taiwan har mykje god frukt.I ettermiddag laga vi mangois ilag med ungdommane i Life Church i Taipei.Ei veke med mange opplevingar.

Klare for ombordstigning,destinasjon Taipei!

Destinasjon Taiwan

 Nei, eg skal ikkje symje dit. Det går raskare å flyge.

Eg skal altså til Taiwan neste veke, på leiartreningsleiren som Anna Sæther skriv om her:
Artikkel av Anna Sæther: Destinasjon Taiwan

Eg er av dei heldige som får vere med sjølv om eg er over 35 år, som er øvre grense for ungdommane som skal vere med. Som representant for NLM i Japan skal eg vere med og hjelpe litt med tolking. Eg kan ikkje noko særleg kinesisk, men alle gruppesamlingar og seminar skal gå på engelsk, og då treng nokre av dei japanske ungdommane litt hjelp. Bibeltimane er på kinesisk og blir tolka til japansk, så då skal eg avlaste Anna litt med å tolke for dei norske deltakarane.

Programmet ser slik ut:
Måndag 6. august:
13.10 Avreise frå Kansai Airport, Osaka med China Airline
15.00 Ankomst Taipei

Tysdag 7. august:
10.00 Registrering
11.00 Orientering/info
12.00 Lunsj
13.30 Gudsteneste
14.00 Opning
15.30 Omvisning på skulen
18.00 Kveldsmat
18.45 Gudsteneste
19.15 Bibeltime
20.45 Gruppesamling
21.30 Nattmat
23.00 Lyset blir sløkt

Dette er berre starten. Heile onsdag og torsdag har tett program frå morgon til kveld, med ein innlagt pause på 15 minutt på føremiddag og 30 minutt utpå ettermiddagen... Vel, lunsjpausen er på 1 1/2 time, så det kan bli litt pusterom der, også.
Men vi reiser ikkje til Taiwan for å vere på ferie, men for å få undervisning, og for å oppleve fellesskapet i Jesus på tvers av landegrensene. Så det gjeld å utnytte tida godt!
Ifrå Japan blir vi 11 til saman. Person nummer 11, Maki Ikegami, som reiste ut som misjonær for to månader sidan, kjem ifrå Hong Kong ilag med ungdommar der.

Etter at leiren er slutt på fredag 9. august, blir vi delt i grupper for å bu privat med kyrkjefolk og får sikkert litt sightseeing. Søndag skal vi vere med på gudsteneste i fleire lutherske kyrkjer i Taipei-området, før vi kjem tilbake til Osaka/Kobe utpå kvelden. Eg takka nei til spørsmålet om å preike i ei kinesisk kyrkje, men i går fekk eg mail om at dei iallfall vil ha ei helsing frå meg. Eg blir tolka frå japansk til kinesisk.

Eg reknar med de får høyre meir ifrå meg etterkvart, men om eg kjem meg på internett medan eg er der, veit eg ikkje enno. Elles er eg redd det blir minimalt med tid til blogging uansett...
Eg er tilbake i Matsue utpå ettermiddagen den 13. august. Fordi eg tok ferie tidleg i år, får eg vere med på mykje som eg elles ikkje ville ha fått med meg.

Til slutt i dag nokre glimt ifrå dei siste dagane, med festival og fyrverkeri i helga, og blåbærtur på måndag.