Ringen er slutta

For 40 år sidan reiste Kirsti Strand frå Engesetdalen i Skodje til Japan som misjonær. Idag ønskte misjonsfolket henne velkomen heimatt på bedehuset i Engesetdalen.

Sjølv om ho må trekkje ifrå 7 år der ho har vore på heimeopphald, står det att 33 års teneste i Japan. Det står det respekt av! Misjonsvenner både frå det lokale bedehuset og frå bygdene omkring var samla for å ta imot Kirsti og takke for trufast teneste. Underteikna fekk vere med både på avskil i Japan og velkomst i Norge.

Kallet
På avskilssamlinga under konferansen i mars fortalde Kirsti om korleis ho møtte kallet som 12-åring:
- Eg var på leir på Vestheim ungdomssenter, og der var ein misjonær ifrå Etiopia. Verset som eg fekk kallet ved, var frå Jesaja 6: "Kven skal eg senda, og kven vil gå for oss?" Då sa eg: "Her er eg. Send meg!"
"Kanskje det er nokon her som skal bli misjonær?" sa Etiopiamisjonæren. Eg hoppa på stolen. Såg nokon meg?

Kirsti ville bli arkitekt, og ikkje lærar eller sjukepleiar, som var mest vanleg for kvinnelege misjonærar. Likevel vart det lærarutdanning. Om ho ikkje har fått byggje hus, har ho iallfall fått vere med og byggje Guds rike.

Takk
Når Kirsti ser tilbake, er det med takk til Gud først og fremst, og takk for fellesskap med medmisjonærar, japanske medarbeidarar, japanske medkristne, andre japanske venner. Ho er også takksam for alle misjonsvenner i Norge som har støtta og vore trufaste.
Og ho legg til: - Det beste for oss er å seie ja til Herren. Det har vore mi erfaring.



Det nyttar!
- Det største er å få sjå at menneske blir frelst, sa Kirsti på velkomstfesten, og tok fram eit spesielt minne:
- Det var i første periode, og eg kom rett ifrå språkskulen og ut i arbeid i Nishi Akashi. Pastoren der kom ein dag og bad meg starte katekismeundervisning for ei blind kvinne som ville bli døypt. Mannen hennar ville også bli døypt, og han skulle pastoren ta seg av sjølv, men han ga meg i oppdrag å undervise kona. ”Ja, eg kan vel undervise når eg får førebu meg, men kva skal eg gjere dersom ho spør om ting eg ikkje klarer å svare på?” spurde den ferske misjonær Strand. ”Eg har spurt nokre damer frå kvinneforeininga som skal hjelpe deg, ” sa pastoren, og slik vart det.
Etter at vi hadde gått gjennom dei ti boda, sa den blinde kona litt oppgitt: ”Ja, men eg har ikkje klart å halde eit einaste av desse boda. Er det ikkje noko meir?” Då kunne vi få dele evangeliet med henne og fortelje at Jesus har ordna opp. Eg såg korleis ansiktet hennar lyste opp, då ho fekk sjå evangeliet, fortel Kirsti.
- På påskedag i år fekk eg vitje Nishi Akashi kyrkje, der eg hadde min første arbeidsplass, og det var stort å få treffe denne kvinna igjen og sjå at ho framleis lever med Herren, avslutta Kirsti Strand.

Misjonsarbeidet i Japan nyttar. Sjølv om det kan ta tid før ein ser resultat, blir det mykje å sjå tilbake på etter 40 år. No er Kirsti tilbake til utgangspunktet, til misjonsfolket som sende henne ut. Ringen er slutta.


Kirsti Strand er tilbake til Engesetdalen, der ho reist ut ifrå for 40 år sidan.

Mai i Norge

Det er lenge sidan det har vore noko nytt på denne sida, så lesarar som ikkje er på Facebook, har truleg ikkje fått med seg at eg er i Norge for tida. På grunn av konfirmasjon i familien har eg fått tidleg sommarferie i år. Sidan 10. mai har eg fått med meg mykje, og til helga er det regionmøte med mykje misjonsfolk.

Heime på garden til bror min har eg fått helse på sauene. Igår hadde dei det godt då ingen var heime og passa på dei, og dei hadde opna grinda og kome seg ut av gjerdet, til grønare og saftigare gras. Men dei oppførte seg ganske fint så eg fekk dei inn i fjøset til natta.


Onsdag var eg i Ålesund og fekk vise japanske venner byen på sitt beste. Venner gjennom 19 år har endeleg fått sett litt av Norge, og dei var ganske fornøgde med det dei såg!



Mai er ein fin månad, og når endeleg varmen kom, er eg fornøgd.

I skrivande stund er ungdommar samla i leilegheita mi til Bible Club. Min japanske PC viser at klokka er 19.01, så det skulle vere midt under middagen, det. Assistenten min Maria er der og ordnar opp, ilag med Carmella og Scott. I kveld er det Carmella som skal leie bibelstudiet.
Og når det blir kveld i Norge, skal eg ta ein tur til Vestheim og helse på Krasp, som har arbeidet mitt som prosjekt dette året.

Vil du ha meir Japanstoff, kan du gå inn på www.nlm.no. Hald deg oppdatert!

www.nlm.no

Så håper eg å treffe mange misjonsvenner på regionmøtet på Skodje i pinsehelga.
God pinse til alle!

Buddha kunne ikkje hjelpe

Japan er månedens misjonsland. Følg med på nlm.no! Her er eit intervju eg hadde med Reiko Kameyama i januar i år.



Møtte Gud i fjøset

Sjå også andre nyheiter på Japansida:
http://www.nlm.no/nlm/internasjonalt/japan

Kan det vere sant??

Bli med på Bible Club's Special Investigation. Kva har eigentleg skjedd?
Kazuaki og Chie har erfaring med TV gjennom deltidsjobb på NHK, men her har dei ei sak dei ikkje har vore borti før:




Fekk du med deg dei siste orda Jesus gav læresveinane sine før han drog opp til himmelen?

Etter påskemorgon

Det har skjedd mykje i det siste, og endeleg i går kveld kunne eg puste ut og kjenne at det hadde gått bra. Takk for alle som har vore med og bedt for alle arrangement, ikkje minst for den første internasjonale gudstenesta vi hadde i går kveld. Det kjem eg tilbake til, men først må vi tilbake til påskedag.

Han er oppstanden, halleluja!

På påskegudstenesta hadde vi dåp. Det er fleire år sidan nokon har vorte døypt i Matsue lutherske kyrkje, så dette var stort. Ein ung mann på 28 år, som flytta til Matsue rett før jul, har kome fast ilag med mor si, som var døypt i ei anna kyrkje for nokre år sidan. No på påskedag vart ho teken opp som medlem i vår kyrkje, etter at sonen var blitt døypt. Denne unge mannen er ein fantastisk pianist, og også på kveldsgudstenesta i går gledde han oss med eit nydeleg Bach-preludium.

Etter gudstenesta hadde vi piknik under blomstrande kirsebærtre. Det var fint vêr og mykje folk, så nokre av oss som kom først, sørga for å sikre ein plass for kyrkjefolket. Medan eg stod og bretta ut den store blå presenningen, fekk eg plutseleg ein mikrofon rett oppi munnen. Eit lokalt TV-selskap var ute og intervjua folk.

-Kva synest du?
- Sakuraen er kjempefin! Og så er det påske, og ein perfekt dag å feire Jesu Kristi oppstode ilag med sakurablomstringa, la eg til.
Men dei som hadde sett innslaget på TV, sa at det eg hadde sagt om påske, var blitt kutta ut. Likevel fekk eg iallfall sagt det til desse to reportarane. Og ifrå kyrkja hadde vi med eit lite piano og påskesongar, så dei som sat rundt oss, fekk iallfall høyre "Han er oppstanden, halleluja", og "Livet vant, dets navn er Jesus. Halleluja!". Vi har ingen grunn til å stengje oss inne med denne fantastiske bodskapen!







Påskeselskap


På påskedag ettermiddag var Maria og eg hos ei dame som hadde invitert venner for at dei skulle få høyre kva påske er. Ved hjelp av ein flipover med påskeforteljing og påskesongar, fekk eg formidle både til liten og stor forteljinga om Jesus som døydde på korset, og stod oppatt frå dei døde.
Her forklarer vi bordverset "Å du som metter liten fugl".


Så framførte vi dokketeater med ei forteljing som veninna vår har laga. Eg fekk rolla som katolsk biskop, som leia barnekor i kyrkja. På den måten fekk eg også lært dei songen "Livet vant, dets navn er Jesus. Halleluja!"

Etter at første pulje med mødre og barn hadde gått heim, var det tid for nye gjestar. Kotomusikken min gjorde visst inntrykk på dei fleste, ikkje minst dei eldste. Alle hadde med seg mat, som vi delte. Plutseleg seier ei dame: "Eg veit eigentleg ikkje kva påske er. Kan de ikkje fortelje meg det?" Dei andre oppfordra meg til å ta fram flipoveren som eg hadde brukt for borna. Så vart det også ein vaksenversjon, der eg prøvde å forklare litt meir kvifor Jesus måtte døy, og kva oppstoda betyr. Veldig utfordrande og meiningsfullt!

Internasjonal kveldsgudsteneste
Siste veka har eg brukt mykje tid til å førebu gudstenesta, både det åndelege innhaldet med preike og songar, men også ein del praktiske ting, i tillegg til ein Kobe-tur på styremøte, engelskklasse i Oda og preikeførebuing til føremiddagen i Arashima.

Då er det klart for kveldsgudsteneste.


Maria hadde pynta kyrkja fint med levande lys, og ho leia også gudstenesta på ein veldig fin måte.


Både bibellesing, lovsong, trusvedkjenning og preike var på engelsk og japansk.


Og forsamlinga følgde godt med. Til saman var vi 12 vaksne og ein baby. To av dei frammøtte var ikkje kristne. Den eine ga uttrykk for å ha møtt Jesus denne kvelden, slik som Tomas. Tema for kvelden var "Eg vil aldri tru!" Det var Tomas som nekta å tru at Jesus hadde stått opp, heilt til han møtte Jesus sjølv og måtte utbryte:"Min Herre og min Gud!"


Dette biletet har eg tatt av framsida på ei truslærebok. Her er Tomas i ein japansk setting, midt i sakurablomstringa, med Fuji-fjellet i bakgrunnen. Ja, Jesus ønskjer også at japanarane skal bøye kne og tilbe han som sin Herre og Gud.


Kyrkjekaffi med Maria si gulrotkake var ei fin avslutning av kvelden.

Noko som varer

Sakuratrea har blomstra i over ei veka, men no er det snart slutt. Det er ei kortvarig glede, sjølv om det er flott når det står på. Påska er også berre ein gong i året, men til forskjell frå sakurablomstrane så varer påskegleda heile året igjennom!

Påskedag - det var dagen då døden døydde. Og Livet vann!

Mars = Leir, årsmøte, konferanse og leir

Eg har budd i koffert mykje av denne månaden. Innimellom har eg vore heimom og skifta litt innhald i kofferten og vaska klede, som har tørka medan eg var borte. Eg skulle ha skrive blogg for kvar gong eg var heimom, men slikt har det rett og slett ikkje blitt tid til. Så dette blir meir ei oppsummering.

KGK-leir
Frå 12.-15.mars var eg og Maria på studentleir. Dei tre jentene ovanfor er dei som kom på seminaret eg hadde om verdsmisjon. Der var også mange andre gode tilbod, så det var berre desse som prioriterte å høyre om misjon, men dei var veldig gode deltakarar.
Eg tok utgangspunkt i Coca-Cola sitt motto: "Ei boks med Cola i handa til kvart einaste menneske på kloden". Kor mykje meir JESUS? Vi har iallfall ein mykje viktigare bodskap, med eit mykje viktigare innhald enn Coca Cola kan rose seg av.


Det er bruk for arbeidarar også i Japan. Shiro Yajima (t.h.) har vore den einaste tilsette i Laget for eit stort område. Ifrå april får han hjelp av ein "eittåring" (GA=Graduate Assistant), Yuya Kawano. Vi håper han også finn tid til å besøkje oss her i Matsue!


Ein ganske intens leir er slutt. Lange, gode bibeltimar og møte, gruppemøte både tidleg og seint, seminar og mykje meir.

Årsmøte i WJELC

Hideki Matsumura (t.h.) vart vald som ny president i West Japan Evangelical Lutheran Church, og Ryuichi Maekawa vart visepresident. Begge er prestar på Nordfeltet (Yonago og Izumo).


Det er lenge sidan sist WJELC sende ut ein ny misjonær. Maki Ikegami er klar til å reise til Hong Kong i juni.

Misjonærkonferanse

Etter ei natt heime var neste stopp Hiruzen Bible Camp.
Kirsti Strand avsluttar i desse dagar tenesta i Japan, ganske nøyaktig 40 år etter at ho kom ut første gong. Eg har 21 år igjen om eg skal bli like lenge, men det rekk eg ikkje før eg blir pensjonist...
Her blir ho takka av Liv Bakke, som er vald til ny styreleiar etter Kirsti.


Vi var ein stor flokk i år, både vaksne og born. Jan Sandvik representerte NLM-leiinga i Norge.


Her er vi som skal styre arbeidet på feltet i året som kjem:
Framme f.v.: Liv Bakke, styreleiar, og Dagfinn Solheim, SR (stedlig representant)
Bak f.v.: Leifur Sigurdsson (SIK, Island) er nyvald, eg vart vald inn igjen for 2 nye år, og Johanna Tervonen er FLOM sin representant.

Ungdomsleir

Idag kom eg att frå leir på Hiruzen.18 deltakarar og 10 av arbeidarane på Sanin (Nordfeltet) og Sanyo-kyrkjene har vore samla. I går var det vaffelservering midt i dugnadsarbeidet. Deltakarane får opphaldet for 1/3 av den eigentlege prisen mot at dei jobbar nokre timar med å bone golv og hjelper med oppvasken etter måltida.


Desse to gutane skal byrje på ungdomsskulen i april og fekk vere med på ungdomsleir for første gong. Og det likte dei godt! Begge gutane har ein far som er prest.


Med 14 grader og sol, varer nok ikkje denne snøen så lenge, men desse to ungdommane frå Matsue (eigentleg Norge og Korea) utnytta snøen til siste slutt.
(Skulle berre hatt video med lyd!)


Takk for denne gongen! Mange av oss kjem nok tilbake på neste leir i august.Då blir det felles leir for heile WJELC.

Påske
Då vil eg berre seie god påske! Det er vel til helga leirsesongen startar i Norge. Her til lands er det ingenting som heiter påskeferie. Mars er vårferie, og nytt skuleår startar rundt 6. april, som altså er langfredag. Men sjølv om det er ein vanleg fredag her, har vi både gudsteneste i kyrkja om kvelden og Bible Club med fokus på kva Jesus måtte lide for oss. Også på føremiddag den dagen har eg bibelklasse. Og på påskedag har eg også fleire spennande oppdrag, som eg får kome tilbake til.

Med blikket paa Jesus

Her er vi,langt til fjells.Eg sit med mobiltelefonen oppe i fjellsida.Godt aa kome ut i sol og frisk luft,sjoelv om vinden er litt kald.

Maria og eg kom hit paa mandag.Dumt vi ikkje fekk med oss ein einaste student,men ei er med paa KGK-leiren i Kansai denne veka.Det skal bli kjekt aa treffe att Hikari naar ho er tilbake paa universitetet i april.

Tema for leiren er:"Ha blikket vendt oppover mot Jesus",Hebr 12,1-3.Det treng eg ogsaa aa bli mint om.

Det er oppmuntrande aa treffe kristne studentar som ber for og oppmuntrar kvarandre.I gaar hadde eg ein fin kveld ilag med dei tre jentene som hadde valt aa vere med paa seminaret om verdsmisjon.Ikkje saa mange,men eg haaper dei som kom,kan faa hjelp til aa finne ut kvar Gud vil ha dei,anten gaa sjoelv,eller sende andre.Begge deler trengst.