Når livet går på det jamne

 

Vanlegvis synest eg ikkje eg har så mykje å skrive heim om. Gudsteneste og bibelgrupper går sin gang, men det er ikkje dei store forandringane frå gong til gong. Men her er iallfall nokre glimt frå dei siste dagane.

Eg har heldigvis ikkje merka fleire etterskjelv dei siste vekene, og ting ser ut til å ha roa seg. Det som har vore meir på nyheitene i det siste, er all snøen som har kome i store delar av landet. Her i Matsue har det ikkje vore så mange centimeter, og no er alt borte igjen. Det er meldt meir til natta, men det får eg eventuelt sjå i morgon når eg står opp.

Innimellom snøbygene har plommetrea byrja å blomstre. Eit teikn på at det kan bli vår i år, også.

I februar månad skal Japan vere månedens misjonsland. Eg har i oppgåve å redigere og publisere misjonsbloggar på nlm.no, der fire av misjonærkollegaene mine skriv om arbeidet og livet her. Den første skal ligge klar til å bli publisert kl 00.00 den 1. februar, men eg er ikkje sikker på om det er japansk eller norsk tid. Iallfall tidsnok til at de får det til søndagsfrukosten. Eller kanskje allereie laurdag kveld?

Internasjonal gudsteneste

Ein søndagskveld i månaden har vi internasjonal gudsteneste i Matsue kyrkje. Denne gongen var vi ikkje så mange, men vi hadde til og med tre forsongarar som leia kvar sine songar, og ei ung dame frå India hadde vitnemål i tillegg til at eg hadde andakta. Og presten stiller opp og les bibelteksten på japansk.

Bible Club

Bible Club på fredagskveldane går litt opp og ned med frammøte, men der er to-tre kristne utanlandsstudentar som er ganske trufaste, og innimellom nokre japanske studentar. Carmella og Scott er også med så ofte dei kan. 31. januar reiser dei til California med ei gruppe studentar. Denne veka er også siste veke med undervisning og eksamen før vårferien. Nokre studentar blir nok likevel verande i byen sjølv om nytt studieår ikkje startar før i april.

På slutten av bibelstudiet deler vi ofte inn i mindre grupper for at fleire kan bli med i samtalen og få anledning til å stille spørsmål. Gutegruppa får oftast sitje under kotatsuen (varmebord).

Babysong

På babysong denne veka kom det fire mødre og fem barn, så det var ganske trangt på rommet der vi song og leika. På "Bibelapp for barn" høyrde og såg vi forteljinga om sonen som reiste heimanfrå og måtte passe grisar, men som fekk komme heimatt til faren, som laga stor fest for han.

Ei storesøster på 3 år synest det er artig å trykke på skjermen på nettbrettet mitt og få personar og dyr til å hoppe og sprette.

 

Det var akkurat 2-årsdagen til ei jente. Det var ho og mora som eg starta med i november 2024. Så har dei fått med seg venner. Og naboen vegg i vegg med meg har ei jente som vart 1 år tidlegare i januar, så då vart det dobbel gjebursdagsfeiring. 1-åringen var litt for liten til å blåse ut lyset, så det fekk mora gjere.

1-åringen trengde ikkje å ta på seg sko for å besøkje meg, når det er berre nokre få meter frå dør til dør.

Denne dagen måtte vi ha to bord for å få plass til alle. Eg skulle gjerne hatt eit koseleg rom i ei kyrkje i nærleiken å samle dei i, men eg trur eg må vente til Matsue lutherske har bygd ny kyrkje. Dei har planlagt i årevis og samla pengar. Kanskje det kan skje noko i løpet av dette året? Eg har høyrt at dei iallfall har planar.

Bible Class

To torsdagar i månaden har eg ei gruppe på 3-5 vaksne som kjem for å lese Bibelen på engelsk. For nokre veker sidan var det ein som spurde om forskjellen på GT og NT, så i dag hadde eg lagt opp til eit studium om Bibelen, der vi mellom anna såg ein video frå Bible Project. Dessverre var han som hadde spurt om Bibelen, forhindra frå å komme i dag, men dei andre ga uttrykk for at dei hadde lært mykje nytt. 

Eg hadde funne fram alle Biblane eg har i huset. Vi las og samanlikna vers frå tre ulike japanske omsetjingar i tillegg til engelsk. Til slutt las eg litt frå ein barnebibel til dei, om såkornet. Dei sa dei likte barnebibelen best!

Elles har eg vore i Nima på engelsk bibelklasse der. Damene der dramatiserte forteljinga om den blindfødde som Jesus opna augene på, naboane som ikkje kunne forstå at det var samme mannen, og farisearane som vart sinte og kasta han ut. Til slutt leita Jesus han opp, og mannen fekk bekjenne trua på Guds son.

Jehovas vitne på døra

I kveld i 18.30-tida ringde det på døra. Det var ein mann og ei kvinne. Først tenkte eg det var nokre som hadde flytta inn i blokka som ville presentere seg, så eg gjekk ut og opna døra. Då forstod eg fort at dei var Jehovas vitne. Dei var godt kledde, men eg var ikkje innstilt på å stå lenge i døropninga og snakke med dei. Eg fekk iallfall sagt at vi har forskjellig bibelomsetjing, og at eg trur og underviser at Jesus er Gud. Så gjekk eg inn for å varme meg. Men angra litt på at eg ikkje har sett meg meir inn i kvifor vår bibelomsetjing er meir truverdig og kvifor deira er feil, og argument for at Jesus er Gud, han som blir kalla Alfa og Omega, og som sit på Guds trune i himmelen.

Etter at dei var gått, tenkte eg - no går dei til naboane mine og folk i blokka som eg enno ikkje har helst på eller ikkje eingong sett. Det var eg som skulle ha fortalt dei om Jesus og Bibelen!

Eg har tenkt tanken på om eg ein gong skulle våge å invitere til husmøte eller noko slikt. Men hittil har det ikkje blitt. I første omgong får eg bruke dei muligheitene eg har når eg møter naboen på babysong og studenten som bur over meg, som kjem for å prate engelsk.

Snart 103-årsdag

Og så må eg nemne mi japanske "mor", som fyller 103 år den 20. februar. Ho er framleis oppegåande og har godt humør, men eg merkar ho blir meir og meir gløymsk. Eg skulle så gjerne fått oppleve at ho vil ta imot Jesus før ho blir for gammal... Kvar er det blitt av alt ho har høyrt og lese i Bibelen?

Fokus på Japan i februar

Følg med på nlm.no i løpet av februar, så får du meir nyheiter omtrent ein gong i veka. Skribentane er David Thorsen, Tone Tråsdahl, Øyvind Barlaup og Kristin Nævdal.