Saturday, May 5, 2018

Ein plass å kome tilbake til

For mange år sidan, då eg skreiv blogg stort sett kvar laurdag, handla det for det meste om det som hadde skjedd dagen før. No er det ikkje så ofte eg skriv på ein laurdag, og då blir det kanskje ikkje så ofte det handlar om Bible Club, heller. Idag skal det handle mest om dei.

Det er feriedagar her i Japan, den såkalla Golden Week, som er samanhengande fridagar frå 3. -5. mai. Nokre år har eg vore med på musikkleir på Hiruzen desse dagane, men i år prioriterte eg å vere heime og ha ope hus på fredag. Sidan det var på dagtid, satsa eg på at det gjekk bra med litt lyd. Vi starta med lunsj, med påfølgjande bibelstudium, tepause og litt spel til slutt.

Mange studentar har reist heim eller er på tur andre plassar, medan nokre av dei som reiste i vår, var komne tilbake. Tre av dei var med på Bible Club nettopp fordi det var i ferien.

 To av desse ungdommane avslutta studiane ved universitetet her i mars, og er no på kvar sin kant på sin første arbeidsplass. Dei var glade for å få eit avbrekk og få komme tilbake til Bible Club. Han som liker så godt curry, var visst også glad for at eg hadde litt restar frå forrige fredag. Jenta i midten har vore med i Bible Club sidan ho gjekk på ungdomsskulen, og no har ho byrja ved universitetet i eit anna fylke. Det er kjekt å sjå at Bible Club har betydd så mykje for dei at dei har lyst å komme tilbake. Og eg trur ikkje det er berre maten som gjer det.
Eg hadde invitert nabojenta igjen, men ho kom dessverre ikkje denne gongen, heller.


Denne studenten frå Kamerun var den einaste utanlandsstudenten i går. Den japanske guten var på Bible Club for første gong for ei veke sidan. Han er ein av tretten studentar (åleine gut ilag med tolv jenter!) som Carmella og Scott hadde med på studietur til Florida i februar-mars. Fire av jentene har kome på Bible Club omtrent kvar veke i april, men no i Golden Week var dei heime ein tur. Ei anna jente frå Florida-gruppa var her for første gong i går.
Bibelstudiet denne dagen handla om Jesus som lækte ein lam mann som vart boren og firt gjennom taket av fire venner. Vi samtalte om kva som kan vere enklast å seie; "Syndene dine er tilgjevne", eller, "Stå opp og gå." Vi snakka også om at Jesus er Gud. Det er vanskeleg for mange å forstå at Jesus er Gud og menneske på samme tid, men eg trur og håper dei sit igjen med at Jesus har makt både til å helbrede og å tilgi synd, og at tilgjeving er noko vi alle har bruk for.

Sidan det var fridag og mykje att av dagen før det vart kveld, tok vi tid til litt spel. Jenga, eller "klossmajor" som det visstnok heiter på norsk, fenga. Og lydnivået var nok litt i overkant av det som er akseptabelt, men eg håper at naboane var ute... Nedanfor kan du få eit inntrykk av stemninga.


Forrige fredag var vi på det internasjonale senteret, der vi vanlegvis er på fredagskveldane. Der var det også stor nok plass til å dramatisere bibelteksten. Så her er vår nye versjon av Sakkeus. Han som spelar rolla som Jesus, var på Bible Club for første gong.



Til slutt vil eg vise litt av den fine japanske parken eg var innom på torsdag. Det er sesong for peonar, men også asalea og rhododendron blomstrar for fullt. Og snart kjem hortensiaen, så då må eg ta meg ein tur igjen.






Det er ingen tvil om at japanarane er glade i blomster og steller dei fint. Likevel synest eg at markblomster er vel så fine. Idag har eg plukka kvitkløver, prestekragar og nokre som eg ikkje veit namnet på. Dei veks vilt langs elva her, så eg reknar med det er greitt å plukke med seg litt.
Men når den thailandske naboen min på Valbøen legg ut bilete på Facebook av kvitveisen som dekkjer bakken ovanfor huset heime, då får eg nesten litt heimlengsel...

Då ønskjer eg deg god helg ifrå kråa mi.



Monday, April 30, 2018

Takk til Liv og Lars Inge

Dette skulle eg ha skrive for to veker sidan, men det er vel ikkje for seint endå å seie takk.

For snart 3 år sidan avslutta Liv Bakke tenesta i Japan, men etter eit år fekk ho spørsmål om å ta på seg oppgåva som stedlig representant i Japan. Dei to siste åra har ho pendla mellom Norge og Japan og vore leiar for oss andre misjonærane. Det første året. medan eg var i Norge, kom ho frå Kobe til Matsue omlag ein gong i månaden for å hjelpe til på Bible Club og tale på internasjonal gudsteneste.

I fjor sommar gifta ho seg med Lars Inge Magerøy, og etter at presten vart pensjonist, har han også vore med nokre turar til Japan, og eg har fått bu hos dei når eg har vore på tenestereise til Kobe.

14.-16. april fekk eg lokka dei ein siste tur til Matsue. Sjølv om det var berre nokre dagar før dei skulle pakke og reise tilbake til Norge for godt, valde dei å tilbringe siste helga i Japan nettopp her i Matsue. Og dei var ikkje arbeidsledige, heller. Lars Inge hadde ikkje mindre enn to ulike preiker på samme søndagen, først i Arashima på føremiddag, og så i Matsue kyrkje på internasjonal gudsteneste ilag med ungdommane på søndagskvelden.
I Arashima talte Lars Inge på norsk med kona som tolk. Teksten for dagen var Joh. 21 der Peter med fleire opplevde ein spesiell fiskefangst og møtte den oppstadne Jesus som hadde førebudd frukost for dei på stranda.
Etter gudstenesta traff han også ei som hadde felles kjende i Norge, og som kunne snakke nokre ord norsk.
Samme kveld var det internasjonal gudsteneste i Matsue med for det meste studentar frå universitetet her.
Her introduserer eg pastor Mori, som er den nye pastoren i Matsue frå 1. april, og Lars Inge Magerøy, som er kveldens talar.
Den tidlegare studentpresten hadde vald tekst og tema for ungdommane, og talte på engelsk om skeptikaren Tomas ("Thomas the Sceptic"), der han understreka at det er viktig å tenkje kritisk, samtidig som han la vekt på kor truverdig det er at Jesus er stått opp. Sjølv skeptikaren Tomas vart overtydd.
Er du heldig, kan du kanskje høyre heile gudstenesta her. Det startar med eit famlande pianospel, der eg akkompagnerer Narumi på saksofon med "Deg være ære":
Opptak av gudstenesta

Liv kom også med ei helsing til ungdommane. "Det er fint å få avslutte tenesta i Japan ilag med dykk studentar, for det var for å arbeide blant studentar Gud kalla meg til då eg var ung," sa ho.

I det internasjonale kristne fellesskapet her i Matsue har vi hatt tradisjon for å ha utsendingsforbøn for dei som reiser, og vi bruker Sølvi Hopland sin song "God be with you, my friend". Denne gongen var det Liv og Lars Inge som fekk forbøn. Eg hadde spurt Carmella om å be, og ho fekk med seg fleire til å legge hendene på dei. Ei fin stund.

 Presteprat

Dei tre japanske jentene var på internasjonal gudsteneste for første gong. Ei av dei skreiv på Facebook etterpå at ho syntest det var fint å høyre forteljinga frå Joh. 20 (om Tomas), og at ho gjerne vil komme igjen.

 Det spirer og gror. Guds rike er som eit sennepskorn, som har potensiale i seg til å vekse til noko stort.

Takk for besøket, Liv og Lars Inge! De har lagt att mykje godt i Matsue!
Neste gong er det min tur å få besøkje dei. Eg skal nemleg få bu hos dei på Nøtterøy under Generalforsamlinga første veka i juli.


Wednesday, April 25, 2018

Blomster i april

Det har vore mange fine dagar i april, og det blomstrar overalt. Nær ved kyrkja i Arashima er det ein privat tulipanhage som kven som helst kan komme inn og sjå. Eg var der ein tur ilag med evangelisten Megumi etter bønnemøtet forrige veke.

Temperaturen går opp og ned. Eit par dagar var det oppimot 30 grader, men idag har det ikkje vist meir enn 13. Eg overnatta i Nima etter engelskklassa i går kveld, og brukte føremiddagen der idag til å byrje å tenkje på preika eg skal ha på pinsedag, 20. mai. Då er eg invitert til 50-årsjubileum i Kita-Osaka kyrkje, der eg arbeidde frå 1998 til 2004. Dei skal feire gjennom heile året ved å ha besøk av tidlegare arbeidarar. Eg er av dei heldige utvalde, men eg må også jobbe for det. 30 minutts preike og 30 minutts mimring krev ein del førebuing. Og når det attpåtil er pinsedag, må eg vel snakke om kyrkja og den Heilage Ande. Eg fann ut at eg har ikkje hatt så mange pinsepreiker, men eg fann den eg hadde på norsk på Vigra bedehus på 1. pinsedag i fjor, og så fann eg to japanske, den eine frå 2011 og den andre frå 2009. Resultatet blir nok ein kombinasjon av desse tre, utifrå Apostelgjerningane 2.

Før eg køyrde frå Nima, skreiv eg også eit innlegg til Misjonshilsen, bladet til Lærernes Misjonsforbund. Men då eg kom heim og endeleg fekk sendt det, var det visst fullt i bladet, så det vart lagt ut på LMF si Facebook-side i staden. Det låg der under ein time etter at eg hadde sendt det, så då når det mange lesarar lenge før bladet kjem i postkassene. Og her kan du også få del i det:

(Klikk på "See more", så får du heile teksten)



På vegen heim køyrde eg gjennom området som var hardast ramma av eit jordskjelv natt til 9. april. Mange hus fekk skade på taket. På biletet nedanfor kan vi sjå hus i bakgrunnen med blå presenning på taka for å hindre lekkasje i regnet. Det var ein kontrast til dei fine asaleane som blomstar langs vegen.


Her heime hos meg sjølv ser det grått og trist ut no. Blokka skal målast, så for to dagar sidan sette dei opp stillas, og då eg kom heim idag, var heile bygget også innpakka. Heldigvis er det gjennomsiktig presenning, så eg får inn litt lys, og kan sjå litt ut vindauget. Men eg må nok ha meg nokre turar ut og sjå på blomstrar for å komme meg gjennom ein månad innepakka på denne måten.


Sunday, April 1, 2018

Påskedag på ei kongegrav

Første påskedag er snart slutt her i landet. La meg sjå litt tilbake på ei innhaldsrik påskehelg.

Skjærtorsdag var det ikkje møte, men mange samlast likevel i Arashima kyrkje for å ta avskjed med pastorparet, før dei tok fatt på den lange vegen til Chiba. Eg hadde med fire ungdommar frå Matsue.
 Aika har vore som ei mor for desse ungdommane. Ho har spela piano, laga og servert middag og rydda opp etter oss når vi har vore der på ungdomsgudsteneste.

Fredag føremiddag hadde eg bibelklasse i Matsue kyrkje med langfredagstekst, og om kvelden fekk eg med ei av utanlandsstudentane på kveldsgudsteneste i den samme kyrkja.

Og så fekk eg overnattingsgjest, ja, - ei jente frå Korea som var student her for fem år sidan.

 Her er vi på laurdag morgon. Ho vart også med på Bible Club på ettermiddagen.

Dei fleste som var med i Bible Club for fem år sidan då ho var her, har no reist, men her var iallfall nokre ho kjende.
Jenta framme til venstre studerer lenger nord i landet, men var heime på vårferie. Ho hadde mange spørsmål etter å ha lese teksten om Jesu gravferd og oppstode.

1. påskedag:

Idag var eg tidleg oppe for å lage frukost og køyre gjesten til stasjonen. Før eg for til kyrkje, hadde eg litt tid for meg sjølv  Sidan det er flaggdag i Norge, kom eg på å ta fram flagget som vanlegvis blir lufta berre til 17. mai. "Den vesle Bibel" på veggen og korset i det norske flagget er eigentleg ein fin kombinasjon!
 Idag var det første arbeidsdag for Megumi Takahashi i Arashima. Det vil seie, det var første dag for henne å stå på talarstolen, men preika hadde ho nok jobba mykje med på førehand.

 Prat over ein tekopp etter gudstenesta. Studenten frå Eritrea var med meg frå Matsue. Det er kjekt når ungdommane vil bli med til kyrkje. Min jobb idag var å vere organist og tolk.

Etter kyrkjetid gjekk vi opp på ein haug nær kyrkja, der kirsebærtrea var i full blomst.




Denne plassen er eigentleg ein historisk gravhaug over ein konge. Nede på flata er der også ein stor gravplass, der kyrkja har eit lite urnekapell i hjørnet av den buddhistiske gravplassen. (Altså ikkje kyrkjegard...)
Vi snakka litt om dette at vi var på grava til ein konge. Men grava til Kongen vår med stor K, den grava er tom! Det har vi både høyrt og sunge om idag. Det er grunnen til at vi kan ønskje kvarandre "God påske", - eller "Happy Easter". Her er ein liten filmsnutt frå toppen av haugen:


Då eg kom heim, sat det ein liten gut og ein pappa på trappa ved parkeringsplassen min. Eg helsa "Konnnichi wa", og faren sa at guten måtte svare, men det var visst for flaut. Så istaden presenterte eg meg for faren og lurte på om dei budde her. Jau, dei har nettopp flytta inn i 2. etasje, to dører bortanfor meg. Eg har såvidt sagt hei til kona i forbifarten. Det verkar som om det er koselege folk, så eg håper å bli betre kjende med dei og dei to små gutane deira.

Medan vi var på gravhaugen, tenkte eg at vi kristne som var der, burde ha fortalt folk kva påske er. Dei fleste kjem ikkje i kyrkje og kjenner heller ingen kristne. Men sjølv om dei ikkje kjem på påskegudsteneste, har eg hatt mange samlingar med ikkje-kristne i løpet av veka. I fleire av klassene har vi lytta til songen "Watch the Lamb" (Sjå på Lammet), og eg har vist dei korleis dei kan finne songen med video på internett. Ei av damene i Nima sende meg ei melding idag med overskrifta "Gledeleg oppdaging!"
"Eg har sett "Watch the Lamb" på YouTube. Eg tenkte at det kanskje står i Bibelen om denne mannen som måtte bere korset i staden for Jesus, så eg leita. Det er Simon frå Kyréne, ikkje sant? Og denne songen uttrykkjer kjenslene hans, ikkje sant? Eg er så glad fordi eg oppdaga det!"

På linken nedanfor kan du også sjå og lytte. "Watch the Lamb". Songen startar med at far og gutane er på veg opp til Jerusalem for å ofre i påskehøgtida, og gutane er med for å passe på (watch) lammet. Men under alt oppstyret i Jerusalem kjem lammet bort frå dei, og gutane er lei seg. "Far, tilgi oss, - lammet sprang sin veg."  Songen sluttar slik:

Pappa, pappa, 
kva er det vi har sett her?
Det er så mykje 
som vi ikkje forstår.
Så eg tok dei i armane mine, 
og vi snudde oss og såg mot korset. 
Så sa eg: "Kjære barn, sjå på Lammet!"

No er det heller ikkje bruk for noko offerlam, for Jesus på korset er det verkelege offerlammet, Guds Lam, som tek bort verda si synd. Sjå og høyr songen her: Watch the Lamb

I Johannes openberring er Jesus skildra som eit lam som ser ut som om det har vore slakta. Altså, Lammet var blitt levande igjen. Jesus stod opp frå dei døde etter å ha fullført frelsesverket.

Og eg såg eit lam som stod midt på trona,
mellom dei fire skapningane og i krinsen av dei eldste, 
og det såg ut som lammet var slakta.
Og dei song ein ny song: 
Verdig er du til å ta imot boka
og bryta segla på henne.
For du vart slakta,
og med ditt blod har du frikjøpt for Gud
menneske av alle stammar og tungemål,
av alle folk og folkeslag.  
 
                                                               (Joh. op. 5, 6a og 9)





Wednesday, March 28, 2018

No livnar det i lundar

"No livnar det i lundar, no lauvast det i li."  For to veker sidan hadde eg min siste skitur for sesongen, og denne måndagen var eg på årets første fjelltur her i Matsue.
 I fjor budde eg i Bregnevegen, men her var det fleire bregner enn det var der.
 
Vår i Japan betyr avslutning og ny start for mange. På palmesøndag var det ei forbønsstund i kyrkja for borna og dei unge ungdommane som skal byrje nytt skuleår i april, og ei av dei byrjar også på ny skule.

 For pastor Ishimaru sjølv var det siste gudsteneste han hadde i Arashima, før han, kona og hunden flyttar til Chiba (nær Tokyo) i morgon.

 Sidan det ikkje blir langfredagsgudsteneste i Arashima denne påska, valde pastoren å bruke teksten for langfredag på palmesøndag. Og det var som vanleg ei god og grundig preike, og eg merka han verkeleg ville gi det beste sidan det også var siste gong, og der var fleire ikkje-kristne som kom for å vere med på avskjeden. Med biletet av Luther som preikar og peikar på den krossfeste Jesus, understreka han korleis han har ønska å peike på Jesus, og kva som må vere sentrum i forkynninga vår.
 
Etter gudstenesta var det mat og avskjedshelsingar. Alle sa nokre ord til pastorparet i tur og orden.

Begge to er musikalske. Aika sit oftast bak pianoet, men denne dagen song dei duett. På påskedag
er dei allereie på plass i Shinden kyrkje i Chiba, så då er det min tur til å spele på gudstenesta i Arashima.
Dei vil bli sakna!

Den nye arbeidaren i Arashima kyrkje heiter Megumi Takahashi. Det er ho som står i midten på biletet nedanfor.
På årsmøtet for WJELC forrige veke vart nye arbeidarar presenterte. Dei to til høgre er ferdige på det teologiske seminaret til sommaren og er plasserte som evangelistar, og Megumi i midten har gått to år på bibelskulen og kjem altså til Arashima. Til venstre har vi Karoline og Marius Bergersen som blir ferdige på språkskulen til sommaren og skal byrje som områdemisjonærar frå hausten.

 På årsmøtet vart også ein ung mann ordinert til pastor. Han heiter Yuushi Matsumura, og er son til ein tidlegare kyrkjepresident.

Kvar gong det er ordinasjon, er det fast program at forsamlinga syng "Skund deg, Guds folk, ditt høge kall fullenda." Orda er sjølvsagt litt forskjellige frå den norske versjonen, men songen minner meg likevel alltid om ei misjonærvigsle i NLM.



Det er vår, og det er påske. Her i Japan er det ganske ukjent blant dei som ikkje er kristne, I Norge er det påskeferie, men slikt har vi ikkje her. I år klaffar det akkurat at skulane sin vårferie overlappar påsketida. 
Å ha engelskklasser rundt påsketider gir muligheiter til å fokusere ekstra på bibeltekstar og songar som handlar om Jesu liding, død og oppstode. I går var eg i Nima. Der lærte eg dei mellom anna å synge etter lydskrift. Japanarar bruker ofte sitt eige lydalfabet som lydskrift på engelske ord, og då blir det ofte feil uttale.  
 

Dei var ikkje så mange i går, men det var ivrige damer dei som var der. Ei av dei sende meg ein sms idag: "Takk for at du lærte oss engelsk lydskrift i går. Frå no av skal eg aldri bruke katakana (japansk lydskrift) meir!" Og songen er altså "Det gamle, ærverdige kors". Måtte dei få bruk for bodskapen i den songen.

Fredag skal eg ha engelskklasse i Matsue kyrkje på føremiddagen. Idag fekk eg ei melding frå ei som har vore med tidlegare då gutane var små. Ho jobbar no som lærar, men no er det altså skuleferie. Ho spurde om ho og gutane kan få kome på klassa på fredag. Så kjekt når dei spør sjølve!

Og så fekk eg melding frå ei koreansk jente som studerte her for nokre år sidan og var med på Bible Club. Ho kjem ein tur på besøk til Matsue og lurte på om ho kan få overnatte hos meg. Så då får eg uventa helgabesøk. Vi har Bible Club på laurdag ettermiddag, så eg håper ho har tid til å vere med på det, også. Kjekt med overraskingar, iallfall no når eg ikkje har det altfor travelt.

Kirsebærblomstringa er eit sikkert teikn på at våren er komen. Eg var ein snartur ut og tok dette biletet i ettermiddag.
Sidan det blir nye arbeidarar i begge dei to næraste kyrkjene (Matsue og Arashima) frå april, blir det ein del forandringar i arbeidssituasjonen min, også, så eg er litt spent på det. Når det gjeld Bible Club, har vi heller ikkje landa på ei tilfredsstillande ordning endå. Så her er framleis ein del usikkerhetsmoment. Eg er takksam for forbøn.

God påske!

Monday, March 19, 2018

Litt av kvart å feire


Det er ikkje dumt å ha gjebursdag på ein fredag. Det betyr at eg kan ha selskap både morgon og kveld utan eingong å invitere til selskap.
Til Bible Class på føremiddag hadde eg prøvd meg på noko eg ikkje hadde gjort før. Som Pippi seier: "Det har eg aldri gjort før, så det klarer eg sikkert!" Tidlegare i år fekk eg eit halvt kilo marsipan frå nokre norske venner som hadde overskot etter julebaksten. Og no fekk eg ei anledning til å prøve meg som konditor. For å seie det sjølv, så vart kaka ganske vellukka, men pynten vart veldig enkel sidan det var såpass seint på kveld. Neste prosjekt blir vel å øve på å lage marsipanrose.

Eg steikte to små bløtkakebotnar istaden for éin, så då har eg ei lita kake i frysaren til ei anna anledning. Sidan vi var berre fem personar på bibelklassa, gjorde eg noko så ujapansk som å spare att eit stort stykke til gjestane eg skulle ha neste dag.
 I tillegg til å feire gjebursdag den 16., hadde eg eit større jubileum dagen før. 15. mars var det nemleg 25 år sidan eg landa på japansk jord for første gong. Utruleg kor fort tida går. Eg er ikkje SÅ gammal endå, og kjenner meg ikkje så erfaren som misjonær, heller.

Eg var litt spent på om nokon på Bible Club ville hugse på dagen min, men Facebook er no ein god påminnar, så dei fleste visste det før dei kom. Og den første som kom inn døra, kom med denne fine blomsten!


Eg har berre hatt kunstige blomster i denne vasen i lengre tid, men hadde lyst å kjøpe meg nokre friske blomster no når det er blitt vår. Men så tenkte eg, - eg ventar til over gjebursdagen, i tilfelle nokon kjem på å gi meg blomster. Så no står denne og lyser opp, og sprer søt duft i heile rommet.

Eg var litt nervøs denne ettermiddagen, for påmeldinga til Bible Club vart fleire enn eg hadde rekna med. Til naboen hadde eg sagt at vi truleg vart under ti i mars, men no vart vi 14, og i tillegg kom det ei som ikkje var påmeldt. Før dei kom, gjekk eg ned for å melde nabovarsel, men sidan dei ikkje var heime, skreiv eg ein lapp og putta i dørsprekka. Eg beklaga at det truleg kom til å bli litt bråk, men lovde å sende dei heim kl 22. Eg trur det gjekk bra. Har iallfall ikkje høyrt noko klage etterpå, og heller ikkje banking i taket.

Under bibelstudiet var det iallfall brukbart stille. Her jobbar dei med Jesaja 53.

 Det ser ut som om dei er glade for å kunne vere i leiligheita mi igjen. Ei av jentene var på Bible Club for første gong.

Denne kvelden fekk eg kake, som vi delte etter bibelstudiet. Det vart ikkje store stykket på kvar, men iallfall ein smakebit.
Det er kjekt å bli sett pris på, men det vart litt ekstra oppvask. Etter at dei andre var gått heim, brukte eg tid på å lese helsingar på Facebook (noko eg endeleg vart ferdig med i går...), så oppvasken fekk vente til laurdag føremiddag.

På laurdag ettermiddag fekk eg besøk av denne guten. Han fylte 5 år tidlegare i mars, så vi hadde selskap ilag. Han hadde med seg ei heil boks med bilar.
Viss nokon meiner dei har sett gensaren min før, så stemmer nok det. Han er minst 25 år gammal, men eg har ikkje hatt hjarte til å kaste gensaren sjølv om han er blitt litt sliten her og der. Og dama som har gensaren på seg, har også blitt litt meir sliten med åra. Eg kjenner det både her og der.

 Eg var utan tvil yngre for 25 år sidan. Her ilag med mamma på avskjedsfesten på Sjøholt bedehus i mars 1993.

Tilbake til Matsue 17. mars 2018:

Det vart gjenbruk av dei fem lysa som var på kaka som eg fekk kvelden før, og det passa bra for ein femåring. Eg håper også at både han og foreldra kan bli kjende med "Den usynlige vennen". Femåringen må få hjelp til å lese, så då får mor eller far også bli kjent med Pelle, Jonatan og Jesus!

Liljene som eg fekk på fredag, opnar seg meir og meir for kvar dag. Særleg kvikkar det opp på ein regnfull måndag.

Og har du gløymt å gratulere meg, er det ikkje for seint... ;)