Tuesday, January 16, 2018

- Syng lovsong, heile jorda!

Godt nyttår! Vinteren har vore her sidan sist eg skreiv. Forrige veke hadde vi til og med nokre minusgrader, så snøen vart liggande eit par dagar. Og det måtte eg sjølvsagt nytte. Det er første gong eg har gått på ski to dagar på rad her i byen!
Det måtte sjølvsagt dokumenterast. 

Dette er frå parken rett framfor leiligheita mi. Bilen min står i bakgrunnen.

Men søndag ettermiddag såg det slik ut i parken der eg hadde hatt nokre rundar på ski dagen før. Her skiftar det fort, - akkurat som på Sunnmøre.

På grunn av snø og kulde, vart bønnemøtet torsdag avlyst fordi eldre folk er redde for å gå ut, og fredag føremiddag utsette eg bibelklassa ei veke fordi fleire av damene er redde for å køyre når det er glatt. Likevel har eg hatt nok å gjere. Innimellom dei små skiturane hadde eg Bible Club på fredag og førebudde den internasjonale gudstenesta vi hadde søndag kveld.

Sist fredag hadde studentane undervisningsfri fordi universitetet var lokale for opptaksprøver. Dermed kunne vi starte tidleg, så vi var ferdige til kl 21. Vi var heller ikkje så mange, så eg trur ikkje vi forstyrra naboane noko særleg.

Tema for den internasjonale gudstenesta var "Syng ein ny song", med utgangspunkt i Salme 98:

  Syng ein ny song for Herren,
          for han har gjort under!
          Hans høgre hand og heilage arm
          har gjeve han siger.
            
   Herren har gjort si frelse kjend,
          openberra si rettferd for auga på folka.

 Ein engelsklærar frå USA køyrde fleire timar for å vere ilag med oss.


 Ei jente frå Sør-Afrika er i Matsue som engelsklærar, og deltek med tekstlesing.

Denne gongen hadde eg spurt pastor Kajinishi i Matsue kyrkje om å tale. Dei som ikkje forstår japansk, fekk utdelt engelsk omsetjing.

 

Lovsongen var på mange språk. Ei av masterstudentane kjem frå Eritrea, og ho lærte oss ein song på sitt språk tigrina, som du kan høyre her:
Song på tigrina

Vi øvde også inn "Laudate omnes gentes" på fire språk, som du kan høyre her:
Syng lovsang hele jorden

Her er ei av lovsongsleiarane.
 



Etter gudstenesta var det tid for prat over ein kopp te:

 
Kristne utanlandsstudentar og engelsklærarar har funne sin plass her og tek del i gudstenesta på ulike måtar. Nokre kristne japanske ungdommar er her, også. Av desse fire var to tekstlesarar, ein var kollektør, og den fjerde leia gudstenesta.
 
 Fleire japanske studentar vart også med. To av desse har endå ikkje sagt ja til Jesus, men dei er interesserte. Ein av dei vart så nysgjerrig på Jesusfilmen som vi såg ein del av på Bible Club at han ville finne heile filmen og sjå han.

Syng lovsong, heile jorda! Måtte endå fleire få del i den nye songen!
 

Heilt til slutt; eg har ikkje fått meg katt, men eg var på fotoutstilling med kattar frå mange land, og denne fekk eg bli fotografert ilag med.



Wednesday, December 27, 2017

Åleine norsk i jula

Det går godt an å feire jul i Japan sjølv om ein er åleine norsk. Det kan sjå ut som om eg står ute og syng åleine på biletet ovanfor, men eg hadde ein god gjeng med meg.
 Her er ei blanding av japanarar og utlendingar; lutheranarar, katolikkar, pinsevenner, anglikanarar og eg veit ikkje kva. Nokre er med i felleskoret vi hadde på konserten, medan andre er studentar eller engelsklærarar frå ulike land. Ilag fekk vi synge julebodskapen til dei som var på stasjonen på lillejulaftan. Eg var glad for å sjå naboane i huset på hjørnet blant dei som gjekk forbi. Mannen stod der ei stund, også. Eg håper han fekk med seg noko av teksten.
Kvelden før på Bible Club øvde vi på songane, så på laurdagen kunne også dei som har vore i Japan berre nokre månader, stille opp og synge julesongar på japansk.

Her er nokre glimt ifrå julaftan. Sidan det var søndag, starta dagen med gudsteneste på føremiddag.
I Arashima var det både dåp og konfirmasjon, med påfølgjande feiring med lunsj. Det var ein spesiell dag for to ungdomsskulejenter som har gått i kyrkja frå dei var små. Dei bekjente at dei no vil fylgje Jesus. Ho som ikkje var barnedøypt, vart døypt no, og den andre vart konfirmert.

Ilag med dåpsbarnet og konfirmanten. Dåpsbarnet er eitt år eldre enn konfirmanten.

Eg hadde med to damer frå Matsue, - den eine ifrå New Zealand og den andre frå Sør-Afrika, så dei japanske ungdommane fekk prøve seg på engelsk.
Så var det mat, og ungdommane fekk kvar sitt kyllinglår å gnage på. Og jammen klarte dei å ete det opp, også, i tillegg til all anna mat som var der.
Eg skulle heim og lage julemiddag, så eg klarte meg med eit lite stykke av kyllingen.

Den spesiallaga kaka var mest for dei, men vi andre fekk også smake.

Så var det heim igjen for å lage julemiddag.

Shoko var julegjesten min i år. 

Surkål og kålrabistappe er heimelaga, men eg sakna tyttebærsylte og pinnekjøt. Likevel smaka det bra, og det er heller ikkje maten som betyr mest i jula.

Og så var eg så heldig å få den CD-en eg hadde håpa på å få!

Om kvelden var vi i Matsue kyrkje på gudsteneste. Vi tre var av dei få som kom, men det er heller ikkje talet som betyr mest. Studenten frå Eritrea var så glad ho i det heile tatt hadde funne ei kyrkje i Japan, og det attpåtil ei luthersk kyrkje, som også er hennar bakgrunn!

Heime igjen var det tid for te og julekaker, men det vart kombinert med telefon og Skype med søsken og venner i Norge, så teen min vart kald...
 Shoko fekk også seie takk for sist. Ho har nemleg vore på besøk på Valbøen!

Då er vi komne til juledag. Sidan det er ein heilt vanleg arbeidsdag, er det heller ikkje gudsteneste på føremiddag. Men studentane hadde fri, så eg inviterte nokre utlendingar på julefrukost, eller brunsj, vart det heller.
 Så vart vi altså seks personar rundt bordet, -  like mange som vi var heime då vi var der alle.

Å lese norske julekort kan vere ei utfordring, sjølv om dei kan både afrikaans og fransk.

Utpå ettermiddagen køyrde eg til Nima for å vere ilag med engelskelevane mine på kyrkja sin julefest der.


Tradisjonen tru stilte engelskelevane opp og song fleire julesongar på engelsk.
Pastor Fukao talte om Jesus som er lyset som skin i mørkret.

Eg har ikkje hatt preikeoppdrag i sjølve jula, men hadde to i veka før jul, og no har eg byrja såvidt å førebu meg til komande søndag. Då skal eg tale i Hiruzen kyrkje. Då får eg forhåpentlegvis også kombinere det med ein skitur, for der oppe har dei visst rikeleg med snø.

Idag har eg hatt ein heil dag for meg sjølv, og det blir det også i morgon. Så då skal eg skrive preike, trur eg...
Ein pastor skreiv i ettermiddag på Facebook at no var han ferdig med preika både til 31. des., 1. januar og 7. januar. Nokre er så veldig effektive, men med meg går det tregt, og eg er flink til å utsetje ting som ikkje er lysbetont. Får håpe og tru at inspirasjonen kjem når eg får setje meg ned i fred og ro. Du som ber, kan no be om det!




Wednesday, December 6, 2017

Eit aldri så lite personleg jubileum eller to

Det er litt flaut å legge ut eit slikt bilete, men det viser iallfall litt engasjement. Den 15. fellesjulekonserten er over. For min eigen del var det den tiande konserten eg har deltatt på i Matsue. Og det nærmar seg også den tiande jula i denne byen. Kor mange "juler" eg har hatt i Japan, har eg visst kome utav tellinga av. Eg prøver: 1993, 1994, 1995, 1996, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015 og så i år. Det blir viss tjue, det, ja. Endå eit jubileum, altså!

Allereie frå første hausten eg kom til Matsue, i 2006, vart eg med i koret, og første året var eg pianist på fellessongane. Etter kvart har eg stige i gradene og prøvd meg som dirigent dei siste åra. Oppgåva har eg delt med ein av pastorane. I år hadde eg ansvar for berre éin song i tillegg til ein fellessong, så det var ei enkel oppgåve. Grunnen til at eg står med ryggen til koret, er at eg dirigerer forsamlinga i allsongen. Slik kan det høyrast ut når vi syng "Glade jul" (Stille natt) på japansk:

Allsong: Silent night (japansk)

Ein pastor som ikkje var med i koret, tok video og har lagt dei ut på deira kyrkje si heimeside, og ein som er medlem i ei anna kyrkje, tok mange bilete, som eg også får bruke her på bloggen.

Fleire av kyrkjene i byen hadde innslag. Her er det ei "tone chime"-gruppe som spelar julemelodiar. Kva heiter desse instrumenta på norsk, forresten?

To grupper frå to forskjellige kyrkjer hadde slått seg ilag og framførte lovsong med heile kroppen, inspirert av huladans frå Hawaii. (Heilt til no har eg trudd at japansk "fura" er japansk uttale av "flower", men eit søk på nettet seier det betyr "hula". Så veit eg det, ja!)

Så må vi få litt korsong igjen. Til julekonserten i 2011 laga eg eit arrangement på "Eg synger julekvad", og i år tok vi fram igjen noten og øvde inn songen på nytt. Det gjekk ganske bra, når alle etter kvart hadde funne fram i notepermen.

Sjå og høyr koret her:
Eg synger julekvad (japansk)


Konserten er også eit evangeliseringsmøte, og denne gongen var det sett av god tid til talaren, Keiko Fujii. Ho reiser no som evangelist, men har tidlegare vore både buddhistisk nonne og barnelege. Det var interessant å høyre frå livet hennar, korleis ho allereie som 14-åring byrja å søkje etter Gud utan å kjenne han. Parallelt med medisinstudiar studerte ho også ved eit buddhistuniversitet, og etter fullført medisineksamen gjekk ho i kloster. Der steig ho i gradene og vart leiar for dei andre nonnene, men likevel fann ho ikkje det ho søkte etter. Så ho ga opp nonnelivet, fekk seg jobb som lege, og stifta familie. Etter mange år vart det bygd ei kyrkje på nabotomta, og der var det ho fann den Gud som ho i så mange år hadde søkt.


Det er ingenting å klage på innsatsen. Dei som har vore med i alle desse 15 åra koret har eksistert, kan vel snart stemmene sine på Händels Halleluja-kor. Dette året kunne ikkje korgruppa ved den katolske skulen vere med, sidan det er midt i tentamensperioden deira.

Her kan du høyre og sjå oss synge Hallelujakoret, på engelsk. Dirigent er pastor Ishimaru i Arashima kyrkje, min næraste medarbeidar:

Halleluja-koret (frå Händels "Messias")

Etter denne felles starten på adventstida, er det no mykje aktivitet i dei enkelte kyrkjene framover. Vi ønskjer folk velkomne til ulike tilstelningar. Eg har berre to taleoppdrag, og det er engelsk tale den 17. desember på internasjonal ungdomsgudsteneste, og to dagar etterpå skal eg ha samme talen på japansk for kvinnegruppa i Arashima. Vi prøver å få med oss ikkje-kristne på begge samlingane. Den 22. desember skal eg ha juleavslutning på ei engelsk bibelklasse for husmødre her hos meg på føremiddag.
23. desember stiller nokre av koret ilag med songglade studentar opp ved stasjonen for å synge for forbipasserande. Sjølve jula er eg meir eller mindre berre deltakar og sjåfør, i Arashima på føremiddagen den 24., og i Matsue kyrkje om kvelden. Julemiddag får eg ta ein annan dag, kanskje. 1. juledag, som er vanleg arbeids- og skuledag her, reiser eg til Nima for å vere med ilag med engelskelevane mine der på kyrkja sin julefest. Og så skal eg sikkert spele på trøorgelet.

Julekorta har byrja å kome. Det er ifrå trufaste medlemmer av Lærernes Misjonsforbund. Tusen takk!

Sjølv veit eg ikkje NÅR eller OM det blir julepost i år. Får sjå om eg får inspirasjon ein dag.

Det ser ut som om eg får feire jul i leiligheita mi likevel. Eg har vore på husjakt, og er det vel framleis, men eg har ikkje funne noko som er godt egna endå. Føreløpig leiger vi rom på det internasjonale senteret for Bible Club. I går opplevde eg forresten noko kjekt, som eg vil avslutte med.
Eg hadde invitert nabokona i første etasje, ho som har klaga på bråk. Tenkte det kunne vere kjekt å bli litt betre kjende med kvarandre, og sleppe å stå ute i kulden og prate. Ho hadde med seg yngste dottera, som går i 2. klasse. Dei var her i tre timar! Kanskje dei rett og slett kosa seg og slappa av her. Og kanskje dei forstår også kvifor ungdommane liker å vere her.
Storesøstra kom også opp mot slutten og hjelpte til med å ete kake og havremakronar. Ho som vanlegvis er på puggeskule på den tida, var litt sjuk igår, så ho slapp å gå. Dermed hadde ho tid til ein liten pause med te og kaker. Det er ho vel unnt!
 Denne havremakronen var den einaste som var att på fatet etter at eg hadde fyllt på.
Og lillesøstra teikna portrett av meg. 😄
 
Eg er glad eg har fått meg nye venner. Og utgangspunktet for bekjentskapet var bråk frå Bible Club. No er dei takksame fordi vi har funne andre løysingar på fredagskveldane, så storesøster kan konsentrere seg om øving til opptaksprøver til vidaregåande skule. Første eksamen er i januar, så i år blir det ikkje tur til bestemora i nyttårshelga, men lesing og lesing... Eg er glad eg ikkje er ungdomsskuleelev i Japan!

Så vil eg ønskje dykk ei god adventstid fram mot jul!






Wednesday, November 29, 2017

Tøffelheltane

Ifølgje Wikipedia er ein tøffelhelt ein mann som vert kommandert rundt av kona. Men i Japan er det ikkje berre koner som går i tøfler. Her er det tøfler overalt, både heime og i kyrkja. Eigne dotøfler har vi, også.
Eg har hatt besøk av to heltar frå Kongshaug Musikkgymnas, to flotte representantar frå russekullet 2018. Som alle NLM-skular har dei russeprosjekt i eit misjonsland. Kongshaug har dette året valt barne-og ungdomsarbeid i Japan, og leiarane for russeprosjektet, Ole Henrik og Tonje, var på ein 10-dagars tur til Japan. Tre av dei dagane var dei på besøk hos meg, og det førte til at eg også fekk oppleve forskjellig som eg ikkje får til vanleg. Mellom anna å bli kledd opp som samurai, eller vere fotomodell i onsenbyen Tamatsukuri. Det kjem eg tilbake til.

Fredagskvelden vart det servert norsk raspeball på Bible Club. Eg raspa ikkje sjølv, men laga ball av mjøl som Ole Henrik hadde kjøpt for meg i Norge.

Av 2 kg ballmjøl vart det 46 ballar, med dott.
Norsk tradisjonsmat vart godt motteken. Men det vart mykje til overs, så eg har til ein Bible Club-middag til i frysaren.
Etter middagen gjekk vi over på kultursenteret og hadde bibelstudium og samtale. Dei norske 18-åringane fekk god kontakt med dei litt eldre japanske og internasjonale studentane. Denne kvelden las vi Bibelen på sju ulike språk!


På laurdagen fekk vi vere med på ein engelsk-guida tur i Matsue, med mellom anna japansk teseremoni og prøving av samuraidrakt.
Rogalending mot sunnmøring.

Denne samuraien er frå Ål i Hallingdal

Seinare på dag vart vi kledde opp i yukata-drakter og tildelt kvar vår tøfle. I mars neste år skal det vere tøfleturnering i bordtennis, og til PR-kampanjen ville dei ha utlendingar som spelar bordtennis med tøfler. Så når plakatane er klare, er det sjanse for at vi blir kjendisar i Matsue! Tøffelheltar!

I tillegg til oss tre norske, var der ein frå USA (trur eg han er) og ei frå Nepal.

Det går faktisk an å spele bordtennis med tøfle, men lett er det ikkje. Berre prøv!
Eg lurer på om eg skal melde meg på turneringa. Det hadde vore artig!

Tamatsukuri Onsen er ein plass med mange varme kjelder, som det er bygd hotell over. Her fekk vi varme oss i eit utandørs naturleg oppvarma fotbad.

Søndag var vi i Izumo kyrkje. Der deltok Ole Henrik med song, og Tonje spela piano. Dei fekk også treffe to andre vidaregåande-elevar. Dei to japanske jentene går første året.

Ungdommane utvekslar Facebook- og Twitterkontakter.

Tilbake i Matsue fekk vi med oss øvinga med felleskoret til julekonserten 2. desember, og dei to russane frå Kongshaug Musikkgymnas gjekk rett inn på tenor og alt på Halleluja-koret, for det syng dei også på Kongshaug!

Måndag morgon kunne vi endeleg sove litt lengre og slappe av, før det var pakking og avreise til Kobe. Eg skulle på styremøte der dagen etter, så då var det mest praktisk å ta dei med i bil. På veg mot Kobe var hadde vi også ein stopp på Hiruzen Bible Camp, der dei opna alle dører for oss, og etterpå serverte kaffi, te og kaker. Ekteparet Ohashi er verkeleg gjestfrie vertsfolk!

Dei viste stor interesse for korleis ungdommar i Norge samlar inn pengar til misjonen, og verka imponerte over innsatsen og fantasien deira. Misjonsløp, konsertar, flaskeinnsamling og veddemål, - ja, det er ikkje ende på kva ungdommar tek i bruk for å samle inn pengar til misjon i Japan. Men så er det ikkje noko lite mål dei har sett seg, heller. 40 russ har som mål å få inn 500.000 kroner!

Vil du følgje med Kongshaugrussen vidare, kan du gå på Facebook-sida deira. Der finn du også julegåvetips, og video frå korøvinga i Matsue, der dei syng Halleluja-koret.
Kongshaugrussen 2018