Sunday, July 8, 2018

Misjon og mosjon

No sit eg på toget heimover frå generalforsamlinga, og har vore på reisefot i over ei veke.
Fredag 29. juni reiste eg frå Matsue til Kobe, der eg var med på eit kurs. Søndagen var eg med til Kanan kyrkje i Osaka og preika. Og så var det blitt sommarferie. Måndag kveld reiste eg frå Osaka, og landa på Gardermoen i 12-tida neste dag. Det høyrest ut som ein ganske kort og rask tur, men du må legge til dei sju timane i tidsforskjellen.
Nokre av dei første eg møtte då eg kom til NLM si generalforsamling, var kjentfolk frå Japan; ikkje mindre enn kyrkjepresidenten i VJELK og kona hans.
Under eitt av møta var det helsing frå kyrkjepresident Rei Nagata, tolka av Liv Bakke Magerøy.

Her fekk eg introdusere for japanarane ei av dei nye familiane som reiser ut til hausten; Tone og Ole Bjarne Tråsdahl og dei to gutane deira.

Det var fint å treffe mange som kjende meg. Til tider var det nesten vanskeleg å komme seg frå punkt A til B sidan eg vart stoppa undervegs av fleire. Eg hadde ei kjensle av at eg kjende nesten "halvparten" av forsamlinga. Slik er det å vere utsending. Det er godt å kjenne at det er mange som hugsar på meg, og som seier det til meg, men på den andre sida kan det vere ganske travelt å skulle vere "allemannseige". Det var godt å få setje seg ned og prate litt meir med nokre. Eit "hei, korleis har du det?" utan tid til å svare skikkeleg, er bra, men ikkje nok. Det var også godt å sitje og høyre god forkynning på norsk og synge ilag med den store forsamlinga.
På bibeltimane fekk vi god og klar forkynning utifrå Johannes' openberring. Her er forsamlinga sitt gjensvar på det vi fekk høyre. Og dette er berre ein liten forsmak på det store lovsongskoret.



Det var ganske stramt program, med møte, forhandlingar og seminar, men laurdagen vart annleis med meir fri. Eg gjekk glipp av fleire seminar som eg kunne tenkt meg å få med meg, men det går ikkje an å få med alt uansett. I går ettermiddag hadde vi Japansamling i skuggen av eit tre. Typisk japansk å søkje til skuggen? Dei japanske gjestane var allereie reist til Finland for å vere med på 50-årsjubileum for eit finsk misjonsselskap, men vi var mange norske "japanarar", både tidlegare, noverande og komande misjonærar.


Astrid og Bård Hauge er av veteranane, som reiser ut igjen til hausten. Bård skal ta over stillinga som stedlig representant etter Liv Bakke Magerøy.
Vi hadde ei stund med presentasjon og prat, og avslutta med å be for Japan, som har opplevd endå ein katastrofe, med mykje regn og jordras som har tatt mange liv. På Austlandet ber dei no om regn, men i Japan har dei hatt for mykje. Idag har det heldigvis slutta å regne i Japan, men dødstala stig etterkvart som sakna blir funne.
Her kan du lese meir om katastrofen.
http://www.nlm.no/nlm/internasjonalt/japan/nyheter/kraftig-uvaer-og-oedeleggelser-i-japan

(Oppdatering: Pr 9. juli er talet på omkomne oppe i 110.)
Seinare på ettermiddagen var det misjonsløp, som eg hadde gledd meg til lenge.
 Etter nesten to veker utan noko særleg mosjon, var det godt å røre på seg igjen. Men det var hardare for føtene enn eg hadde rekna med. Over 300 store og små var med og sprang, medan endå fleire sponsa og heia. Til saman vart resultatet omtrent 974.000 kroner. Mine sponsorar sørga for 8.500 kroner av det.

Idag føremiddag var det misjonærvigsle, og etter middagen er folk klare til å reise heim.

Og her er reisefølgjet mitt heimover. No sit vi altså på toget og nærmar oss Åndalsnes.

Fram til 28. juli blir eg på Sunnmøre, og eg prioriterer å treffe venner og slekt som ikkje var på GF.
Så ta gjerne kontakt, anten på Messenger eller sms. Tlf som før: 90404124.





Monday, June 18, 2018

Kraftig jordskjelv i Osaka

Rett før kl 8.00 i dag kjende eg eit lite rykk, og tenkte det var eit nytt etterskjelv i Oda, men denne gongen var det eit stort skjelv i Osaka. Det er ganske langt unna, men det merkast også her, med styrke 2 på den japanske skalaen frå 1 til 7. I Osaka var det svak 6, og på Richters skala M 6.1.

Eg har vore i kontakt med venner i Osaka, og ingen av dei var blitt skada. Men skummelt er det likevel. Ikkje minst no når det er blitt kveld og mørkt. Du som ber for Japan, må gjerne hugse på alle som er redde i kveld og i dagane framover. Det blir sagt at det er 10-20 % sjanse for eit like stort skjelv i løpet av den komande veka.

Kari Opperud har skrive meir utførleg på NLM si heimeside. Der finn du informasjon om misjonærar, japanske medarbeidarar og kyrkjelydar.

Klikk på lenkja nedanfor!

http://www.nlm.no/nlm/internasjonalt/japan/nyheter/kraftig-jordskjelv-i-osaka

Thursday, June 7, 2018

Ein heilt vanleg fredagskveld i Matsue


Her finn du ein stemningsrapport frå ein kveld på Bible Club. Denne artikkelen vart lagt ut på nlm.no idag. Klikk på lenkja nedanfor og les heile teksten:
Fem på Bible Club

Du kan lese meir om Japan på nlm.no denne månaden. Ein ny film kan du også finne der.

Monday, June 4, 2018

Engasjerte ungdommar


Halleluja!
          Lovsyng Gud i hans heilagdom!
          Lov han i hans mektige himmelkvelv.

         
   
 2 Lov han for hans storverk.
          Lov han for hans store velde.
         
   
 3 Lov han med gjallande horn.
          Lov han med harpe og lyre.
         
   
 4 Lov han med trommer og dans.
          Lov han med strengespel og fløyte.
         
   
 5 Lov han til tonande symbalar.
          Lov han med ljomande symbalar!
         
   
 6 Alt som har ande, skal lova Herren.
          Halleluja!

     (Salme 150)

 Eg har fått med mange medhjelparar til dei internasjonale gudstenestene. Framtil i vår har eg for det meste bestemt alt sjølv, og så funne folk til å gjennomføre "mitt" program, men det er dårleg leiartrening. Så i starten av mai inviterte eg nokre kristne ungdommar, både japanarar og utlendingar, til ein planleggingskomite. Biletet ovanfor viser dei som kom på første planleggingsmøtet.

Foto: Scott Menking
 Denne studenten frå Sør-Afrika leia gudstenesta for første gong. Ungdommane fekk også ansvar for songane, og to nye vart med i lovsongsgruppa, ei på gitar og ein på trombone. Og ei jente som har spela trompet, ville spørje mora om å sende henne instrumentet. Så dette ballar på seg. Eg håper vi klarer å organisere det slik at dei som vil, får vere med, og samtidig at vi får øve nok på samspel.
 
Foto: Scott Menking


Foto: Scott Menking
Det var fleire nye som kom på gudstenesta den 27. mai, både kristne og ikkje-kristne. I går kveld hadde vi komitemøte igjen, med evaluering og planlegging av neste gudsteneste den 17. juni.
Mi utfordring er å våge å gi ansvar, og så samle trådane. Det er fint å ha mange som vil vere med å spele instrument, men ei utfordring er framleis å ha nokon som kan vere gode forsongarar, og så hadde det vore kjekt om det dukka opp ein pianist, også.

Også på Bible Club har vi engasjerte ungdommar. Sist fredag hadde vi om den samaritanske kvinna som møtte Jesus og som forstod at Jesus var Messias. Det sette fart i henne, og ho sette igjen vasskrukka og sprang inn i byen og sa:

«Kom, så skal de få sjå ein mann som har sagt meg alt det eg har gjort! Kan han vera Messias?»  
Då gjekk dei ut av byen og kom til han. 
Joh. 4, 29-30

På videoen nedanfor kan de sjå og høyre mange samtalar mellom kvinna og Jesus:


Engasjerte ungdommar som møter opp veke etter veke for å lære meir om Bibelen og Jesus!

 I juni er Japan månedens misjonsfelt, og derfor blir det ekstra mykje Japanstoff på nlm.no og i Utsyn i løpet av juni. Det er allereie lagt ut artiklar og ein video, og denne torsdagen kjem truleg eit intervju eg har gjort med ungdommar på Bible Club. Så følg med!


 

Tuesday, May 29, 2018

Pinse i storbyen

Pinseaftan reiste eg med bussen til Osaka for å vere talar på gudstenestene på pinsedag. Kita-Osaka kyrkje feirar 50 år i år, og har invitert nokre av oss som har hatt tilknytning til kyrkjelyden til å tale på gudsteneste utover i jubileumsåret. Eg var så heldig å få vere gjestetalar på sjølve pinsedagen!

På biletet over er det folk frå kyrkjelyden ilag med engelskelevar. Lærarar frå organisasjonen Japan Mission har i mange år kome og undervist i engelsk, medan folk frå kyrkja har hatt andakt på japansk. Framleis er det ei slik klasse på laurdagane. Dei åra eg var i Kita-Osaka, frå 1998 til 2004, var eg med og hadde andakter, og på søndagsmorgon før gudstenesta hadde eg engelsk bibelstudium med fleire av dei. Det var kjekt å treffe dei att. Fleire hadde eg ikkje sett på 14 år!
Her er nokre av dei som gjekk i engelskklasse for vaksne. Jenta til høgre i biletet var med i ei av barneklassene eg hadde. No går ho siste året ved universitetet. Mora kom og var med også på gudstenesta, medan dottera hadde jobb fram til lunsj, og kom og var med oss vidare.

Mor og dotter framfor kyrkja. Kita-Osaka kyrkje har ikkje eige kyrkjebygg, men har kyrkjelokale i første etasje i ei blokk. Sjølv budde eg i 10. etasje i samme blokka dei seks åra eg var her.

For å få litt dimensjon på det, så tek eg med eit oversiktsbilete. Blokka er den kvite, smale blokka med grønt tak under pila. Her finn du altså Kita-Osaka Lutherske Kyrkje.

Programmet for dagen. Tema for talen min var "Gud snakkar vårt språk!" med tekst frå Apg. 2. Etter lunsj hadde vi mimrestund, der eg viste bilete og fortalde minne frå tida mi i Osaka.
Her fortel eg om den japanske studenten som kom tilbake frå sommarferie i Norge og vart med det kristne studentlaget ved universitetet og byrja på dåpskurs. Han vart døypt i påska året etter.

Eg fortalde også om Yoko, som gjennom engelskundervisning kom i kontakt med kyrkja og vart ein kristen i den tida eg var der. Då det etterpå vart gitt "ordet fritt", tok ho utfordringa og delte fleire minne, også ting som eg hadde gløymt.
Ei yngre søster hadde gått i engelskklasse hos Kari Opperud omtrent tjue år før Yoko kom og spurde om vi framleis underviste i engelsk. No har søstra byrja å kome på kveldsgudsteneste, og skal snart starte med katekismeundervisning.
Ilag med engelskelevar

Etter programmet var slutt på ettermiddag, gjekk nokre og hadde kaffi med Yoko, medan eg gjekk ein luftetur for meg sjølv i parken ved elva, der eg ofte gjekk tur for å kople av på ein travel søndag.


Etter middag hos Yoko var eg tilbake i kyrkja og talte for andre gong.

Tidlegare Indonesia-misjonær og no pensjonert pastor Hirano vart så inspirert at han spurde om å få kome med eit vitnemål etter gudstenesta. Her fortel han om kyrkjevekst i Indonesia.

Det var kjekt å treffe igjen både tidlegare medarbeidar, kyrkjemedlemmer og engelskelevar som enno ikkje er blitt kristne. Guds rike er framleis i vekst. Ein dag skal vi få sjå fruktene, slik Johannes fekk sjå det:
"Deretter såg eg ein flokk så stor at ingen kunne telja han, av alle folkeslag og ætter, av alle folk og tungemål." Joh.op.7, 9a. Men for at dei skal bli med i lovsongskoret i himlen, må dei først få oppleve at Gud snakkar deira språk. Det er vår utfordring!

Som avslutning i dag tek eg med nokre glimt frå dagen derpå, - ein nydeleg 2. pinsedag, som er ein heilt vanleg måndag her i landet. Ei veninne tok meg med på ein svipptur til ein rosepark i Kyoto. Vi rakk akkurat toget tilbake til Osaka, så eg rakk å ta ut bagasjen frå oppbevaringsboksen og gå til bussterminalen.



Saturday, May 5, 2018

Ein plass å kome tilbake til

For mange år sidan, då eg skreiv blogg stort sett kvar laurdag, handla det for det meste om det som hadde skjedd dagen før. No er det ikkje så ofte eg skriv på ein laurdag, og då blir det kanskje ikkje så ofte det handlar om Bible Club, heller. Idag skal det handle mest om dei.

Det er feriedagar her i Japan, den såkalla Golden Week, som er samanhengande fridagar frå 3. -5. mai. Nokre år har eg vore med på musikkleir på Hiruzen desse dagane, men i år prioriterte eg å vere heime og ha ope hus på fredag. Sidan det var på dagtid, satsa eg på at det gjekk bra med litt lyd. Vi starta med lunsj, med påfølgjande bibelstudium, tepause og litt spel til slutt.

Mange studentar har reist heim eller er på tur andre plassar, medan nokre av dei som reiste i vår, var komne tilbake. Tre av dei var med på Bible Club nettopp fordi det var i ferien.

 To av desse ungdommane avslutta studiane ved universitetet her i mars, og er no på kvar sin kant på sin første arbeidsplass. Dei var glade for å få eit avbrekk og få komme tilbake til Bible Club. Han som liker så godt curry, var visst også glad for at eg hadde litt restar frå forrige fredag. Jenta i midten har vore med i Bible Club sidan ho gjekk på ungdomsskulen, og no har ho byrja ved universitetet i eit anna fylke. Det er kjekt å sjå at Bible Club har betydd så mykje for dei at dei har lyst å komme tilbake. Og eg trur ikkje det er berre maten som gjer det.
Eg hadde invitert nabojenta igjen, men ho kom dessverre ikkje denne gongen, heller.


Denne studenten frå Kamerun var den einaste utanlandsstudenten i går. Den japanske guten var på Bible Club for første gong for ei veke sidan. Han er ein av tretten studentar (åleine gut ilag med tolv jenter!) som Carmella og Scott hadde med på studietur til Florida i februar-mars. Fire av jentene har kome på Bible Club omtrent kvar veke i april, men no i Golden Week var dei heime ein tur. Ei anna jente frå Florida-gruppa var her for første gong i går.
Bibelstudiet denne dagen handla om Jesus som lækte ein lam mann som vart boren og firt gjennom taket av fire venner. Vi samtalte om kva som kan vere enklast å seie; "Syndene dine er tilgjevne", eller, "Stå opp og gå." Vi snakka også om at Jesus er Gud. Det er vanskeleg for mange å forstå at Jesus er Gud og menneske på samme tid, men eg trur og håper dei sit igjen med at Jesus har makt både til å helbrede og å tilgi synd, og at tilgjeving er noko vi alle har bruk for.

Sidan det var fridag og mykje att av dagen før det vart kveld, tok vi tid til litt spel. Jenga, eller "klossmajor" som det visstnok heiter på norsk, fenga. Og lydnivået var nok litt i overkant av det som er akseptabelt, men eg håper at naboane var ute... Nedanfor kan du få eit inntrykk av stemninga.


Forrige fredag var vi på det internasjonale senteret, der vi vanlegvis er på fredagskveldane. Der var det også stor nok plass til å dramatisere bibelteksten. Så her er vår nye versjon av Sakkeus. Han som spelar rolla som Jesus, var på Bible Club for første gong.



Til slutt vil eg vise litt av den fine japanske parken eg var innom på torsdag. Det er sesong for peonar, men også asalea og rhododendron blomstrar for fullt. Og snart kjem hortensiaen, så då må eg ta meg ein tur igjen.






Det er ingen tvil om at japanarane er glade i blomster og steller dei fint. Likevel synest eg at markblomster er vel så fine. Idag har eg plukka kvitkløver, prestekragar og nokre som eg ikkje veit namnet på. Dei veks vilt langs elva her, så eg reknar med det er greitt å plukke med seg litt.
Men når den thailandske naboen min på Valbøen legg ut bilete på Facebook av kvitveisen som dekkjer bakken ovanfor huset heime, då får eg nesten litt heimlengsel...

Då ønskjer eg deg god helg ifrå kråa mi.



Monday, April 30, 2018

Takk til Liv og Lars Inge

Dette skulle eg ha skrive for to veker sidan, men det er vel ikkje for seint endå å seie takk.

For snart 3 år sidan avslutta Liv Bakke tenesta i Japan, men etter eit år fekk ho spørsmål om å ta på seg oppgåva som stedlig representant i Japan. Dei to siste åra har ho pendla mellom Norge og Japan og vore leiar for oss andre misjonærane. Det første året. medan eg var i Norge, kom ho frå Kobe til Matsue omlag ein gong i månaden for å hjelpe til på Bible Club og tale på internasjonal gudsteneste.

I fjor sommar gifta ho seg med Lars Inge Magerøy, og etter at presten vart pensjonist, har han også vore med nokre turar til Japan, og eg har fått bu hos dei når eg har vore på tenestereise til Kobe.

14.-16. april fekk eg lokka dei ein siste tur til Matsue. Sjølv om det var berre nokre dagar før dei skulle pakke og reise tilbake til Norge for godt, valde dei å tilbringe siste helga i Japan nettopp her i Matsue. Og dei var ikkje arbeidsledige, heller. Lars Inge hadde ikkje mindre enn to ulike preiker på samme søndagen, først i Arashima på føremiddag, og så i Matsue kyrkje på internasjonal gudsteneste ilag med ungdommane på søndagskvelden.
I Arashima talte Lars Inge på norsk med kona som tolk. Teksten for dagen var Joh. 21 der Peter med fleire opplevde ein spesiell fiskefangst og møtte den oppstadne Jesus som hadde førebudd frukost for dei på stranda.
Etter gudstenesta traff han også ei som hadde felles kjende i Norge, og som kunne snakke nokre ord norsk.
Samme kveld var det internasjonal gudsteneste i Matsue med for det meste studentar frå universitetet her.
Her introduserer eg pastor Mori, som er den nye pastoren i Matsue frå 1. april, og Lars Inge Magerøy, som er kveldens talar.
Den tidlegare studentpresten hadde vald tekst og tema for ungdommane, og talte på engelsk om skeptikaren Tomas ("Thomas the Sceptic"), der han understreka at det er viktig å tenkje kritisk, samtidig som han la vekt på kor truverdig det er at Jesus er stått opp. Sjølv skeptikaren Tomas vart overtydd.
Er du heldig, kan du kanskje høyre heile gudstenesta her. Det startar med eit famlande pianospel, der eg akkompagnerer Narumi på saksofon med "Deg være ære":
Opptak av gudstenesta

Liv kom også med ei helsing til ungdommane. "Det er fint å få avslutte tenesta i Japan ilag med dykk studentar, for det var for å arbeide blant studentar Gud kalla meg til då eg var ung," sa ho.

I det internasjonale kristne fellesskapet her i Matsue har vi hatt tradisjon for å ha utsendingsforbøn for dei som reiser, og vi bruker Sølvi Hopland sin song "God be with you, my friend". Denne gongen var det Liv og Lars Inge som fekk forbøn. Eg hadde spurt Carmella om å be, og ho fekk med seg fleire til å legge hendene på dei. Ei fin stund.

 Presteprat

Dei tre japanske jentene var på internasjonal gudsteneste for første gong. Ei av dei skreiv på Facebook etterpå at ho syntest det var fint å høyre forteljinga frå Joh. 20 (om Tomas), og at ho gjerne vil komme igjen.

 Det spirer og gror. Guds rike er som eit sennepskorn, som har potensiale i seg til å vekse til noko stort.

Takk for besøket, Liv og Lars Inge! De har lagt att mykje godt i Matsue!
Neste gong er det min tur å få besøkje dei. Eg skal nemleg få bu hos dei på Nøtterøy under Generalforsamlinga første veka i juli.