Monday, February 12, 2018

Nesten som i Norge

Den siste veka har vi hatt skikkeleg vinter også her i Matsue. Eg kan ikkje hugse at snøen har ligge så lenge før her. Idag hadde eg min tredje skitur langs elva rett bortanfor der eg bur. Biletet ovanfor er frå forrige måndags morgon, då eg gjekk til stasjonen. Eg var glad eg verken hadde sykkel eller trillekoffert, slik som dei på biletet.

To dagar etter då eg kom heim frå Kobe, såg det slik ut i parken eg gjekk gjennom på veg heim frå stasjonen. Ikkje så lett å setje seg å kvile på benken...

Bilen min hadde stått nokre dagar under snøen, men på torsdag fekk eg spadd og kosta såpass at bilen var køyreklar til fredag. Spade er ein reiskap eg har hatt god bruk for siste dagane. Dei små vegane blir ikkje brøyta, så det er å køyre i djup snø, som etterkvart blir sørpe, eller "bølgeblekk" når det frys. Idag var eg ute ilag med fleire av naboane og prøvde å gjere vegane litt meir køyrbare.

Torsdags morgon hadde eg store istappar framfor vindauga, og natt til fredag var vindauga frosne på innsida, men så har vi berre enkle vindaugsglas, også. Det hadde visst vore - 7 grader den natta, og det er veldig uvanleg her.
Igjen vart bibelklassa mi på føremiddag avlyst/utsett, for tredje gong, sidan fleire er redde for å køyre bil på glatt føre. Men Bible Club om kvelden gjekk som normalt, for studentane køyrer ikkje bil, heller. Vel, heilt normalt var det ikkje denne kvelden, for vi fekk besøk av ein heil gutegjeng frå bibelskulen på Fjellhaug. Dei kom seg fram med tog og buss, med Christoffer Nævdal som reiseleiar og guide. Han har vakse opp i Japan og kan språket. No er han lærar på Fjellhaug, men til hausten kjem han ilag med kone og to barn tilbake til Japan som misjonær.
 Gutane slo seg ned og slappa av medan eg laga middag til Bible Club. Christoffer sit i midten her.

Dei andre fekk plass rundt kotatsuen (varmebordet), som var ei første oppleving for dei.

Eg fekk god hjelp til å frakte maten bort til kultursenteret denne gongen, og 17 personar fekk servert karrigryte og ris.
Etter middagen hadde vi ein interessant samtale rundt temaet "Snø i Bibelen". I Jesaja 1,18 inviterer Gud oss:
    Kom, lat oss gjera opp vår sak! seier Herren.
      Om syndene dykkar er som purpur,
     skal dei bli kvite som snø,
     om dei er raude som skarlak,
       skal dei bli kvite som ull.

 Vi las om kong David som fall i synd, men som fekk bekjenne og gjere opp. Vi las m.a. Davids bøn frå Salme 51,9:
  Ta bort mi synd med isop, så eg blir rein,
    vask meg, så eg blir kvitare enn snø.

 Ei jente frå Sør-Afrika, som i år har opplevd snø for første gong, sa at for henne betyr snø også vatn, som er nødvendig for liv, og for at naturen skal spire og gro. Ho understreka etterverknaden av snøen, (after effects), som er nytt liv. 
         For lik regn og snø
          som fell frå himmelen
          og ikkje vender attende dit
          før dei har vatna jorda,
          gjort henne fruktsam og fått henne til å spira,
          gjeve såkorn til den som skal så,
          og brød til den som skal eta,
         
   
slik er mitt ord
          som går ut or min munn:
          Det vender ikkje tomt attende til meg,
          men gjer det eg vil
          og fullfører det eg sender det til.

Slik står det i Jesaja 55, 10-11.  Guds ord er forskjellig frå menneskeord. Vi får tru at det skjer noko der Guds ord blir formidla, sjølv om det kanskje ikkje spirer med ein gong.


Bible Club held framleis til i leigde lokale. Sjølv om det er eit styr kvar veke å frakte all maten dit, er det ei brukbar ordning. Vi har endå ikkje funne noko hus eg kan flytte til. Det vil seie, vi har funne, men dei vil ikkje ha samlingar med mange personar der, for det kan forstyrre naboane, så då er vi like langt. Du som ber, kan berre halde fram med det.

I går var eg til Hiruzen kyrkje for å tale. Medan eg køyrde gjennom bygda på veg til kyrkja, tenkte eg på versa vi hadde lese på Bible Club, om Guds ord som ikkje skal vende tomt tilbake. Kor mange i Hiruzen-bygda har ikkje høyrt om Jesus dei åra dei gjekk i barnehagen i kyrkja? Det er ikkje få gjennom alle dei åra misjonen dreiv barnehagen.

Eg skulle ha andakt på søndagsskulen, men ingen barn kom. Veka før var det heller ingen. Men dei to søndagsskulelærarane står på, veke etter veke, år etter år.
Ein halvtime før gudstenesta kjem det ein bil, og vi trur først det er foreldre som kjem med nokon til søndagsskulen. Men det viste seg å vere ein vaksen mann som kom heilt åleine. Det var første gong han var i denne kyrkja. Han hadde køyrt i over to timar på snøføre, vel 7 mil, frå ein plass som heiter Niimi. Til saman var vi ti personar på gudstenesta. Eg talte om Jesus som vart forklåra på fjellet. Av ein eller annan grunn er Kristi forklåringsdag ei veke seinare på den japanske kyrkjekalendaren i forhold til den norske. Her hoppar dei over fastelavn.

Neste søndag er det første søndag i faste, og då skal eg tale i Arashima. Hadde det vore ei anna tid på året, kunne eg kanskje brukt samme preika, men det kan eg ikkje denne gongen. Dessutan var den preika eg hadde i går, resirkulert av preika eg hadde på samme dag i Arashima for seks år sidan. Det betyr altså at eg må ha ein ny tale ferdig til neste søndag. I fjor talte eg i Halden første søndag i faste, så eg vurderer å bruke det manuset som mal, i ein japansk versjon.

Etter gudstenesta fekk eg meg ein god tur i snøen. Eg har gått fleire gonger på ski i Matsue, også, desse dagane, men fjellsnøen er trass alt betre. Ein mann gjekk til fots oppover, men det gjekk fortare for meg på ski. "Det var nok betre, ja!", sa han idet eg gjekk forbi han.

Det var framleis bra skiforhold i Matsue i dag, så det må nyttast så lenge det varer.

Då eg kom tilbake til hovudvegen, fekk eg sjå brøytebilen i aksjon for første gong.





Monday, January 29, 2018

- Kom og sjå!



Forrige veke var eg ein del på farten. I samband med eit styremøte i Kobe la eg inn eit besøk hos Karoline og Marius. Det var kjekt å sjå korleis dei hadde det og høyre litt ifrå kvardagen med japansk-studiane, få råd og hjelp om teknologiske ting, og få revidert eit par små rekneskap. Alle tre på biletet er utsendingar frå Region Nordvest.

Det var kaldt i Kobe, men det var endå meir vinter i Matsue då eg kom heimatt. Vêrmeldinga på yr.no sa minus 2, som kjennest som minus 10, men eg heldt iallfall varmen då eg gjekk heim frå stasjonen.

Neste dag var eg på ein liten fotorunde igjen.




Fredag var det igjen dag for Bible Club. Det er eit styr å førebu og få med seg alt, men eg har iallfall bil til å frakte mat og bibelstudiemateriell.
Her er flyttelasset denne fredagen. Det var ikkje bruk for kjølebag for å halde maten kald i dette snøvêret, men eg brukte kjølebagen til å halde maten varm. 




 Her kan vi også synge utan at nokon blir forstyrra. Alle har songteksten på smarttelefonen. Ganske smart.

Bibelstudie og samtale i grupper

Bible Club i Matsue har fått ein avleggar i nabobyen Izumo! Første samling var på laurdag. De hugsar kanskje Grace, den kinesiske jenta som kom til Matsue for å ta mastergrad, og som møtte Jesus gjennom Bible Club. Her er ein video der Grace i samtale med Gunnar Urstad fortel kva Bible Club har betydd for henne og kvifor ho ville bli ein kristen.

Klikk på linken:

Video med Grace 


I tillegg til å møte Jesus, møtte ho også Chad i Matsue, ein student frå USA. Dei vart døypte ilag eit år før dei gifta seg. No bur dei i nabobyen Izumo, der Grace held på og avsluttar doktorgraden ved det medisinske fakultetet. Då eg traff henne før jul, sa ho: "Eg har lyst til å starte Bible Club!"
Eg lovde å hjelpe dei i gong, og fekk kombinere det med at eg skulle til Izumo kyrkje neste dag, så eg fekk overnatte hos dei.
 Her er flokken som kom på første Bible Club hos Grace og Chad. Grace hadde invitert nye studentar frå Kina. Alle hadde med seg sin eigen mat, og det såg ut til å fungere greitt (sjølv om eg hadde håpa å få smake litt kinamat...). Tre av dei kinesiske studentane hadde aldri opna ein Bibel før. Den fjerde hadde studert i Tokyo før han kom hit, og var blitt ein kristen der. 
Vi las og snakka om Sakkeus som møtte Jesus. Dei to jentene tok med glede imot kvar sitt Gideon-NT på engelsk og japansk, som dei tok med heim.
Neste gong blir 9. februar, og då vil Grace og Chad prøve å leie bibelstudiet åleine, samme kveld som vi også samlast i Matsue.
Allereie før Grace vart ein kristen, fekk ho med seg venner i kyrkja og på Bible Club, og no er det endå meir om å gjere for henne. Til sommaren flyttar dei til USA, så det er ei viktig tid no framover. Du som ber, hugs på Bible Club-avleggaren i Izumo!

Igår var teksten på søndagsskulen frå Joh. 1 om Jesus som kalla dei første læresveinane. 
- Kom og sjå! Det var Jesus som sa det først, då Andreas og Johannes lurte på kvar han budde. Dei følgde med og fekk ein uforgløymeleg kveld. Dagen etter fortel Andreas bror sin Simon om kva han har opplevd og får han med til Jesus. 
Filip er ein annan kar frå samme by som dei to brørne, og Jesus kallar også han til å bli læresveinen hans. Filip finn så ein kamerat, skeptikaren Natanael, som sit under eit fikentre. 
- Kan det kome noko godt frå Nasaret? spør han tvilande, då Filip fortel at han har møtt han som profetane har skrive om, Jesus frå Nasaret. 
- Kom og sjå! seier Filip. I staden for å argumentere, tek han med seg kameraten til Jesus, og skeptikaren blir overtydd om at det verkeleg kan kome noko godt frå Nasaret!

Det var min tur å ha andakta, og eg hadde prøvd meg på nokre fyrstikkfigurar. "Kom og sjå!", seier Filip.

- Skal tru kva Natanael gjorde der under fikentreet? spurde eg.
- Kanskje han åt fiken? var det ein som føreslo.
Ja, kanskje det.
Men han vart med, og det vart starten på eit nytt liv for han.


Her er det Filip i midten som får med seg Natanael til Jesus.


Som avslutning på andakta fortalde eg om Grace, som hadde møtt Jesus og som seier til vennene sine: "Kom og sjå!"
Pastorparet hadde vore ute i snøføyken og delt ut lappar til skuleborna på veg heim frå skulen. Pastor Seima fortalde at det var så sterk vind at lappane bles bort viss ikkje dei vart tatt imot med ein gong. Det er kanskje derfor det heiter "flygeblad"...

Her blir borna inviterte til "mochi party". Mochi er seige riskaker, som er ganske populær mat om vinteren. Etter song, andakt og leik vart det servert mochi med mange forskjellige smakar dei kunne ha på toppen. 

Der var to gutar og to jenter som eg ikkje hadde truffe før. Gutane var i kyrkja for første gong.




 Ein gut har forsynt seg med sjokolade, sjokoladesaus, vaniljekrem og raud bønnemasse som tilbehør.

Det var rikeleg med mat, men mykje til overs. Dei hadde nok håpa på at fleire barn ville kome.
Etter gudstenesta var det restar til dei vaksne, og eg fekk også smake etter kveldsgudstenesta. Men når eg tenkjer på at dette eigentleg var laga til for at mange barn skulle kome i kyrkja og få bli kjent med Jesus, burde det gi ein liten bismak i munnen. Men vi er glade for kvar enkelt ny som kjem. Kanskje dei to gutane som kom for første gong, også vil seie "Kom og sjå!" til kameratane sine?

Vil du bli betre kjent med pastorparet Seima i Izumo kyrkje, kan du slå opp på Japansidene i den nye Prosjektkatalogen og lese intervjuet med dei. Katalogen skal vel snart vere ute til Utsynabonnentane, og forhåpentlegvis vere tilgjengeleg også på nett om ikkje så altfor lenge.


Tuesday, January 16, 2018

- Syng lovsong, heile jorda!

Godt nyttår! Vinteren har vore her sidan sist eg skreiv. Forrige veke hadde vi til og med nokre minusgrader, så snøen vart liggande eit par dagar. Og det måtte eg sjølvsagt nytte. Det er første gong eg har gått på ski to dagar på rad her i byen!
Det måtte sjølvsagt dokumenterast. 

Dette er frå parken rett framfor leiligheita mi. Bilen min står i bakgrunnen.

Men søndag ettermiddag såg det slik ut i parken der eg hadde hatt nokre rundar på ski dagen før. Her skiftar det fort, - akkurat som på Sunnmøre.

På grunn av snø og kulde, vart bønnemøtet torsdag avlyst fordi eldre folk er redde for å gå ut, og fredag føremiddag utsette eg bibelklassa ei veke fordi fleire av damene er redde for å køyre når det er glatt. Likevel har eg hatt nok å gjere. Innimellom dei små skiturane hadde eg Bible Club på fredag og førebudde den internasjonale gudstenesta vi hadde søndag kveld.

Sist fredag hadde studentane undervisningsfri fordi universitetet var lokale for opptaksprøver. Dermed kunne vi starte tidleg, så vi var ferdige til kl 21. Vi var heller ikkje så mange, så eg trur ikkje vi forstyrra naboane noko særleg.

Tema for den internasjonale gudstenesta var "Syng ein ny song", med utgangspunkt i Salme 98:

  Syng ein ny song for Herren,
          for han har gjort under!
          Hans høgre hand og heilage arm
          har gjeve han siger.
            
   Herren har gjort si frelse kjend,
          openberra si rettferd for auga på folka.

 Ein engelsklærar frå USA køyrde fleire timar for å vere ilag med oss.


 Ei jente frå Sør-Afrika er i Matsue som engelsklærar, og deltek med tekstlesing.

Denne gongen hadde eg spurt pastor Kajinishi i Matsue kyrkje om å tale. Dei som ikkje forstår japansk, fekk utdelt engelsk omsetjing.

 

Lovsongen var på mange språk. Ei av masterstudentane kjem frå Eritrea, og ho lærte oss ein song på sitt språk tigrina, som du kan høyre her:
Song på tigrina

Vi øvde også inn "Laudate omnes gentes" på fire språk, som du kan høyre her:
Syng lovsang hele jorden

Her er ei av lovsongsleiarane.
 



Etter gudstenesta var det tid for prat over ein kopp te:

 
Kristne utanlandsstudentar og engelsklærarar har funne sin plass her og tek del i gudstenesta på ulike måtar. Nokre kristne japanske ungdommar er her, også. Av desse fire var to tekstlesarar, ein var kollektør, og den fjerde leia gudstenesta.
 
 Fleire japanske studentar vart også med. To av desse har endå ikkje sagt ja til Jesus, men dei er interesserte. Ein av dei vart så nysgjerrig på Jesusfilmen som vi såg ein del av på Bible Club at han ville finne heile filmen og sjå han.

Syng lovsong, heile jorda! Måtte endå fleire få del i den nye songen!
 

Heilt til slutt; eg har ikkje fått meg katt, men eg var på fotoutstilling med kattar frå mange land, og denne fekk eg bli fotografert ilag med.