Monday, June 18, 2018

Kraftig jordskjelv i Osaka

Rett før kl 8.00 i dag kjende eg eit lite rykk, og tenkte det var eit nytt etterskjelv i Oda, men denne gongen var det eit stort skjelv i Osaka. Det er ganske langt unna, men det merkast også her, med styrke 2 på den japanske skalaen frå 1 til 7. I Osaka var det svak 6, og på Richters skala M 6.1.

Eg har vore i kontakt med venner i Osaka, og ingen av dei var blitt skada. Men skummelt er det likevel. Ikkje minst no når det er blitt kveld og mørkt. Du som ber for Japan, må gjerne hugse på alle som er redde i kveld og i dagane framover. Det blir sagt at det er 10-20 % sjanse for eit like stort skjelv i løpet av den komande veka.

Kari Opperud har skrive meir utførleg på NLM si heimeside. Der finn du informasjon om misjonærar, japanske medarbeidarar og kyrkjelydar.

Klikk på lenkja nedanfor!

http://www.nlm.no/nlm/internasjonalt/japan/nyheter/kraftig-jordskjelv-i-osaka

Thursday, June 7, 2018

Ein heilt vanleg fredagskveld i Matsue


Her finn du ein stemningsrapport frå ein kveld på Bible Club. Denne artikkelen vart lagt ut på nlm.no idag. Klikk på lenkja nedanfor og les heile teksten:
Fem på Bible Club

Du kan lese meir om Japan på nlm.no denne månaden. Ein ny film kan du også finne der.

Monday, June 4, 2018

Engasjerte ungdommar


Halleluja!
          Lovsyng Gud i hans heilagdom!
          Lov han i hans mektige himmelkvelv.

         
   
 2 Lov han for hans storverk.
          Lov han for hans store velde.
         
   
 3 Lov han med gjallande horn.
          Lov han med harpe og lyre.
         
   
 4 Lov han med trommer og dans.
          Lov han med strengespel og fløyte.
         
   
 5 Lov han til tonande symbalar.
          Lov han med ljomande symbalar!
         
   
 6 Alt som har ande, skal lova Herren.
          Halleluja!

     (Salme 150)

 Eg har fått med mange medhjelparar til dei internasjonale gudstenestene. Framtil i vår har eg for det meste bestemt alt sjølv, og så funne folk til å gjennomføre "mitt" program, men det er dårleg leiartrening. Så i starten av mai inviterte eg nokre kristne ungdommar, både japanarar og utlendingar, til ein planleggingskomite. Biletet ovanfor viser dei som kom på første planleggingsmøtet.

Foto: Scott Menking
 Denne studenten frå Sør-Afrika leia gudstenesta for første gong. Ungdommane fekk også ansvar for songane, og to nye vart med i lovsongsgruppa, ei på gitar og ein på trombone. Og ei jente som har spela trompet, ville spørje mora om å sende henne instrumentet. Så dette ballar på seg. Eg håper vi klarer å organisere det slik at dei som vil, får vere med, og samtidig at vi får øve nok på samspel.
 
Foto: Scott Menking


Foto: Scott Menking
Det var fleire nye som kom på gudstenesta den 27. mai, både kristne og ikkje-kristne. I går kveld hadde vi komitemøte igjen, med evaluering og planlegging av neste gudsteneste den 17. juni.
Mi utfordring er å våge å gi ansvar, og så samle trådane. Det er fint å ha mange som vil vere med å spele instrument, men ei utfordring er framleis å ha nokon som kan vere gode forsongarar, og så hadde det vore kjekt om det dukka opp ein pianist, også.

Også på Bible Club har vi engasjerte ungdommar. Sist fredag hadde vi om den samaritanske kvinna som møtte Jesus og som forstod at Jesus var Messias. Det sette fart i henne, og ho sette igjen vasskrukka og sprang inn i byen og sa:

«Kom, så skal de få sjå ein mann som har sagt meg alt det eg har gjort! Kan han vera Messias?»  
Då gjekk dei ut av byen og kom til han. 
Joh. 4, 29-30

På videoen nedanfor kan de sjå og høyre mange samtalar mellom kvinna og Jesus:


Engasjerte ungdommar som møter opp veke etter veke for å lære meir om Bibelen og Jesus!

 I juni er Japan månedens misjonsfelt, og derfor blir det ekstra mykje Japanstoff på nlm.no og i Utsyn i løpet av juni. Det er allereie lagt ut artiklar og ein video, og denne torsdagen kjem truleg eit intervju eg har gjort med ungdommar på Bible Club. Så følg med!


 

Tuesday, May 29, 2018

Pinse i storbyen

Pinseaftan reiste eg med bussen til Osaka for å vere talar på gudstenestene på pinsedag. Kita-Osaka kyrkje feirar 50 år i år, og har invitert nokre av oss som har hatt tilknytning til kyrkjelyden til å tale på gudsteneste utover i jubileumsåret. Eg var så heldig å få vere gjestetalar på sjølve pinsedagen!

På biletet over er det folk frå kyrkjelyden ilag med engelskelevar. Lærarar frå organisasjonen Japan Mission har i mange år kome og undervist i engelsk, medan folk frå kyrkja har hatt andakt på japansk. Framleis er det ei slik klasse på laurdagane. Dei åra eg var i Kita-Osaka, frå 1998 til 2004, var eg med og hadde andakter, og på søndagsmorgon før gudstenesta hadde eg engelsk bibelstudium med fleire av dei. Det var kjekt å treffe dei att. Fleire hadde eg ikkje sett på 14 år!
Her er nokre av dei som gjekk i engelskklasse for vaksne. Jenta til høgre i biletet var med i ei av barneklassene eg hadde. No går ho siste året ved universitetet. Mora kom og var med også på gudstenesta, medan dottera hadde jobb fram til lunsj, og kom og var med oss vidare.

Mor og dotter framfor kyrkja. Kita-Osaka kyrkje har ikkje eige kyrkjebygg, men har kyrkjelokale i første etasje i ei blokk. Sjølv budde eg i 10. etasje i samme blokka dei seks åra eg var her.

For å få litt dimensjon på det, så tek eg med eit oversiktsbilete. Blokka er den kvite, smale blokka med grønt tak under pila. Her finn du altså Kita-Osaka Lutherske Kyrkje.

Programmet for dagen. Tema for talen min var "Gud snakkar vårt språk!" med tekst frå Apg. 2. Etter lunsj hadde vi mimrestund, der eg viste bilete og fortalde minne frå tida mi i Osaka.
Her fortel eg om den japanske studenten som kom tilbake frå sommarferie i Norge og vart med det kristne studentlaget ved universitetet og byrja på dåpskurs. Han vart døypt i påska året etter.

Eg fortalde også om Yoko, som gjennom engelskundervisning kom i kontakt med kyrkja og vart ein kristen i den tida eg var der. Då det etterpå vart gitt "ordet fritt", tok ho utfordringa og delte fleire minne, også ting som eg hadde gløymt.
Ei yngre søster hadde gått i engelskklasse hos Kari Opperud omtrent tjue år før Yoko kom og spurde om vi framleis underviste i engelsk. No har søstra byrja å kome på kveldsgudsteneste, og skal snart starte med katekismeundervisning.
Ilag med engelskelevar

Etter programmet var slutt på ettermiddag, gjekk nokre og hadde kaffi med Yoko, medan eg gjekk ein luftetur for meg sjølv i parken ved elva, der eg ofte gjekk tur for å kople av på ein travel søndag.


Etter middag hos Yoko var eg tilbake i kyrkja og talte for andre gong.

Tidlegare Indonesia-misjonær og no pensjonert pastor Hirano vart så inspirert at han spurde om å få kome med eit vitnemål etter gudstenesta. Her fortel han om kyrkjevekst i Indonesia.

Det var kjekt å treffe igjen både tidlegare medarbeidar, kyrkjemedlemmer og engelskelevar som enno ikkje er blitt kristne. Guds rike er framleis i vekst. Ein dag skal vi få sjå fruktene, slik Johannes fekk sjå det:
"Deretter såg eg ein flokk så stor at ingen kunne telja han, av alle folkeslag og ætter, av alle folk og tungemål." Joh.op.7, 9a. Men for at dei skal bli med i lovsongskoret i himlen, må dei først få oppleve at Gud snakkar deira språk. Det er vår utfordring!

Som avslutning i dag tek eg med nokre glimt frå dagen derpå, - ein nydeleg 2. pinsedag, som er ein heilt vanleg måndag her i landet. Ei veninne tok meg med på ein svipptur til ein rosepark i Kyoto. Vi rakk akkurat toget tilbake til Osaka, så eg rakk å ta ut bagasjen frå oppbevaringsboksen og gå til bussterminalen.



Saturday, May 5, 2018

Ein plass å kome tilbake til

For mange år sidan, då eg skreiv blogg stort sett kvar laurdag, handla det for det meste om det som hadde skjedd dagen før. No er det ikkje så ofte eg skriv på ein laurdag, og då blir det kanskje ikkje så ofte det handlar om Bible Club, heller. Idag skal det handle mest om dei.

Det er feriedagar her i Japan, den såkalla Golden Week, som er samanhengande fridagar frå 3. -5. mai. Nokre år har eg vore med på musikkleir på Hiruzen desse dagane, men i år prioriterte eg å vere heime og ha ope hus på fredag. Sidan det var på dagtid, satsa eg på at det gjekk bra med litt lyd. Vi starta med lunsj, med påfølgjande bibelstudium, tepause og litt spel til slutt.

Mange studentar har reist heim eller er på tur andre plassar, medan nokre av dei som reiste i vår, var komne tilbake. Tre av dei var med på Bible Club nettopp fordi det var i ferien.

 To av desse ungdommane avslutta studiane ved universitetet her i mars, og er no på kvar sin kant på sin første arbeidsplass. Dei var glade for å få eit avbrekk og få komme tilbake til Bible Club. Han som liker så godt curry, var visst også glad for at eg hadde litt restar frå forrige fredag. Jenta i midten har vore med i Bible Club sidan ho gjekk på ungdomsskulen, og no har ho byrja ved universitetet i eit anna fylke. Det er kjekt å sjå at Bible Club har betydd så mykje for dei at dei har lyst å komme tilbake. Og eg trur ikkje det er berre maten som gjer det.
Eg hadde invitert nabojenta igjen, men ho kom dessverre ikkje denne gongen, heller.


Denne studenten frå Kamerun var den einaste utanlandsstudenten i går. Den japanske guten var på Bible Club for første gong for ei veke sidan. Han er ein av tretten studentar (åleine gut ilag med tolv jenter!) som Carmella og Scott hadde med på studietur til Florida i februar-mars. Fire av jentene har kome på Bible Club omtrent kvar veke i april, men no i Golden Week var dei heime ein tur. Ei anna jente frå Florida-gruppa var her for første gong i går.
Bibelstudiet denne dagen handla om Jesus som lækte ein lam mann som vart boren og firt gjennom taket av fire venner. Vi samtalte om kva som kan vere enklast å seie; "Syndene dine er tilgjevne", eller, "Stå opp og gå." Vi snakka også om at Jesus er Gud. Det er vanskeleg for mange å forstå at Jesus er Gud og menneske på samme tid, men eg trur og håper dei sit igjen med at Jesus har makt både til å helbrede og å tilgi synd, og at tilgjeving er noko vi alle har bruk for.

Sidan det var fridag og mykje att av dagen før det vart kveld, tok vi tid til litt spel. Jenga, eller "klossmajor" som det visstnok heiter på norsk, fenga. Og lydnivået var nok litt i overkant av det som er akseptabelt, men eg håper at naboane var ute... Nedanfor kan du få eit inntrykk av stemninga.


Forrige fredag var vi på det internasjonale senteret, der vi vanlegvis er på fredagskveldane. Der var det også stor nok plass til å dramatisere bibelteksten. Så her er vår nye versjon av Sakkeus. Han som spelar rolla som Jesus, var på Bible Club for første gong.



Til slutt vil eg vise litt av den fine japanske parken eg var innom på torsdag. Det er sesong for peonar, men også asalea og rhododendron blomstrar for fullt. Og snart kjem hortensiaen, så då må eg ta meg ein tur igjen.






Det er ingen tvil om at japanarane er glade i blomster og steller dei fint. Likevel synest eg at markblomster er vel så fine. Idag har eg plukka kvitkløver, prestekragar og nokre som eg ikkje veit namnet på. Dei veks vilt langs elva her, så eg reknar med det er greitt å plukke med seg litt.
Men når den thailandske naboen min på Valbøen legg ut bilete på Facebook av kvitveisen som dekkjer bakken ovanfor huset heime, då får eg nesten litt heimlengsel...

Då ønskjer eg deg god helg ifrå kråa mi.



Monday, April 30, 2018

Takk til Liv og Lars Inge

Dette skulle eg ha skrive for to veker sidan, men det er vel ikkje for seint endå å seie takk.

For snart 3 år sidan avslutta Liv Bakke tenesta i Japan, men etter eit år fekk ho spørsmål om å ta på seg oppgåva som stedlig representant i Japan. Dei to siste åra har ho pendla mellom Norge og Japan og vore leiar for oss andre misjonærane. Det første året. medan eg var i Norge, kom ho frå Kobe til Matsue omlag ein gong i månaden for å hjelpe til på Bible Club og tale på internasjonal gudsteneste.

I fjor sommar gifta ho seg med Lars Inge Magerøy, og etter at presten vart pensjonist, har han også vore med nokre turar til Japan, og eg har fått bu hos dei når eg har vore på tenestereise til Kobe.

14.-16. april fekk eg lokka dei ein siste tur til Matsue. Sjølv om det var berre nokre dagar før dei skulle pakke og reise tilbake til Norge for godt, valde dei å tilbringe siste helga i Japan nettopp her i Matsue. Og dei var ikkje arbeidsledige, heller. Lars Inge hadde ikkje mindre enn to ulike preiker på samme søndagen, først i Arashima på føremiddag, og så i Matsue kyrkje på internasjonal gudsteneste ilag med ungdommane på søndagskvelden.
I Arashima talte Lars Inge på norsk med kona som tolk. Teksten for dagen var Joh. 21 der Peter med fleire opplevde ein spesiell fiskefangst og møtte den oppstadne Jesus som hadde førebudd frukost for dei på stranda.
Etter gudstenesta traff han også ei som hadde felles kjende i Norge, og som kunne snakke nokre ord norsk.
Samme kveld var det internasjonal gudsteneste i Matsue med for det meste studentar frå universitetet her.
Her introduserer eg pastor Mori, som er den nye pastoren i Matsue frå 1. april, og Lars Inge Magerøy, som er kveldens talar.
Den tidlegare studentpresten hadde vald tekst og tema for ungdommane, og talte på engelsk om skeptikaren Tomas ("Thomas the Sceptic"), der han understreka at det er viktig å tenkje kritisk, samtidig som han la vekt på kor truverdig det er at Jesus er stått opp. Sjølv skeptikaren Tomas vart overtydd.
Er du heldig, kan du kanskje høyre heile gudstenesta her. Det startar med eit famlande pianospel, der eg akkompagnerer Narumi på saksofon med "Deg være ære":
Opptak av gudstenesta

Liv kom også med ei helsing til ungdommane. "Det er fint å få avslutte tenesta i Japan ilag med dykk studentar, for det var for å arbeide blant studentar Gud kalla meg til då eg var ung," sa ho.

I det internasjonale kristne fellesskapet her i Matsue har vi hatt tradisjon for å ha utsendingsforbøn for dei som reiser, og vi bruker Sølvi Hopland sin song "God be with you, my friend". Denne gongen var det Liv og Lars Inge som fekk forbøn. Eg hadde spurt Carmella om å be, og ho fekk med seg fleire til å legge hendene på dei. Ei fin stund.

 Presteprat

Dei tre japanske jentene var på internasjonal gudsteneste for første gong. Ei av dei skreiv på Facebook etterpå at ho syntest det var fint å høyre forteljinga frå Joh. 20 (om Tomas), og at ho gjerne vil komme igjen.

 Det spirer og gror. Guds rike er som eit sennepskorn, som har potensiale i seg til å vekse til noko stort.

Takk for besøket, Liv og Lars Inge! De har lagt att mykje godt i Matsue!
Neste gong er det min tur å få besøkje dei. Eg skal nemleg få bu hos dei på Nøtterøy under Generalforsamlinga første veka i juli.


Wednesday, April 25, 2018

Blomster i april

Det har vore mange fine dagar i april, og det blomstrar overalt. Nær ved kyrkja i Arashima er det ein privat tulipanhage som kven som helst kan komme inn og sjå. Eg var der ein tur ilag med evangelisten Megumi etter bønnemøtet forrige veke.

Temperaturen går opp og ned. Eit par dagar var det oppimot 30 grader, men idag har det ikkje vist meir enn 13. Eg overnatta i Nima etter engelskklassa i går kveld, og brukte føremiddagen der idag til å byrje å tenkje på preika eg skal ha på pinsedag, 20. mai. Då er eg invitert til 50-årsjubileum i Kita-Osaka kyrkje, der eg arbeidde frå 1998 til 2004. Dei skal feire gjennom heile året ved å ha besøk av tidlegare arbeidarar. Eg er av dei heldige utvalde, men eg må også jobbe for det. 30 minutts preike og 30 minutts mimring krev ein del førebuing. Og når det attpåtil er pinsedag, må eg vel snakke om kyrkja og den Heilage Ande. Eg fann ut at eg har ikkje hatt så mange pinsepreiker, men eg fann den eg hadde på norsk på Vigra bedehus på 1. pinsedag i fjor, og så fann eg to japanske, den eine frå 2011 og den andre frå 2009. Resultatet blir nok ein kombinasjon av desse tre, utifrå Apostelgjerningane 2.

Før eg køyrde frå Nima, skreiv eg også eit innlegg til Misjonshilsen, bladet til Lærernes Misjonsforbund. Men då eg kom heim og endeleg fekk sendt det, var det visst fullt i bladet, så det vart lagt ut på LMF si Facebook-side i staden. Det låg der under ein time etter at eg hadde sendt det, så då når det mange lesarar lenge før bladet kjem i postkassene. Og her kan du også få del i det:

(Klikk på "See more", så får du heile teksten)



På vegen heim køyrde eg gjennom området som var hardast ramma av eit jordskjelv natt til 9. april. Mange hus fekk skade på taket. På biletet nedanfor kan vi sjå hus i bakgrunnen med blå presenning på taka for å hindre lekkasje i regnet. Det var ein kontrast til dei fine asaleane som blomstar langs vegen.


Her heime hos meg sjølv ser det grått og trist ut no. Blokka skal målast, så for to dagar sidan sette dei opp stillas, og då eg kom heim idag, var heile bygget også innpakka. Heldigvis er det gjennomsiktig presenning, så eg får inn litt lys, og kan sjå litt ut vindauget. Men eg må nok ha meg nokre turar ut og sjå på blomstrar for å komme meg gjennom ein månad innepakka på denne måten.


Sunday, April 1, 2018

Påskedag på ei kongegrav

Første påskedag er snart slutt her i landet. La meg sjå litt tilbake på ei innhaldsrik påskehelg.

Skjærtorsdag var det ikkje møte, men mange samlast likevel i Arashima kyrkje for å ta avskjed med pastorparet, før dei tok fatt på den lange vegen til Chiba. Eg hadde med fire ungdommar frå Matsue.
 Aika har vore som ei mor for desse ungdommane. Ho har spela piano, laga og servert middag og rydda opp etter oss når vi har vore der på ungdomsgudsteneste.

Fredag føremiddag hadde eg bibelklasse i Matsue kyrkje med langfredagstekst, og om kvelden fekk eg med ei av utanlandsstudentane på kveldsgudsteneste i den samme kyrkja.

Og så fekk eg overnattingsgjest, ja, - ei jente frå Korea som var student her for fem år sidan.

 Her er vi på laurdag morgon. Ho vart også med på Bible Club på ettermiddagen.

Dei fleste som var med i Bible Club for fem år sidan då ho var her, har no reist, men her var iallfall nokre ho kjende.
Jenta framme til venstre studerer lenger nord i landet, men var heime på vårferie. Ho hadde mange spørsmål etter å ha lese teksten om Jesu gravferd og oppstode.

1. påskedag:

Idag var eg tidleg oppe for å lage frukost og køyre gjesten til stasjonen. Før eg for til kyrkje, hadde eg litt tid for meg sjølv  Sidan det er flaggdag i Norge, kom eg på å ta fram flagget som vanlegvis blir lufta berre til 17. mai. "Den vesle Bibel" på veggen og korset i det norske flagget er eigentleg ein fin kombinasjon!
 Idag var det første arbeidsdag for Megumi Takahashi i Arashima. Det vil seie, det var første dag for henne å stå på talarstolen, men preika hadde ho nok jobba mykje med på førehand.

 Prat over ein tekopp etter gudstenesta. Studenten frå Eritrea var med meg frå Matsue. Det er kjekt når ungdommane vil bli med til kyrkje. Min jobb idag var å vere organist og tolk.

Etter kyrkjetid gjekk vi opp på ein haug nær kyrkja, der kirsebærtrea var i full blomst.




Denne plassen er eigentleg ein historisk gravhaug over ein konge. Nede på flata er der også ein stor gravplass, der kyrkja har eit lite urnekapell i hjørnet av den buddhistiske gravplassen. (Altså ikkje kyrkjegard...)
Vi snakka litt om dette at vi var på grava til ein konge. Men grava til Kongen vår med stor K, den grava er tom! Det har vi både høyrt og sunge om idag. Det er grunnen til at vi kan ønskje kvarandre "God påske", - eller "Happy Easter". Her er ein liten filmsnutt frå toppen av haugen:


Då eg kom heim, sat det ein liten gut og ein pappa på trappa ved parkeringsplassen min. Eg helsa "Konnnichi wa", og faren sa at guten måtte svare, men det var visst for flaut. Så istaden presenterte eg meg for faren og lurte på om dei budde her. Jau, dei har nettopp flytta inn i 2. etasje, to dører bortanfor meg. Eg har såvidt sagt hei til kona i forbifarten. Det verkar som om det er koselege folk, så eg håper å bli betre kjende med dei og dei to små gutane deira.

Medan vi var på gravhaugen, tenkte eg at vi kristne som var der, burde ha fortalt folk kva påske er. Dei fleste kjem ikkje i kyrkje og kjenner heller ingen kristne. Men sjølv om dei ikkje kjem på påskegudsteneste, har eg hatt mange samlingar med ikkje-kristne i løpet av veka. I fleire av klassene har vi lytta til songen "Watch the Lamb" (Sjå på Lammet), og eg har vist dei korleis dei kan finne songen med video på internett. Ei av damene i Nima sende meg ei melding idag med overskrifta "Gledeleg oppdaging!"
"Eg har sett "Watch the Lamb" på YouTube. Eg tenkte at det kanskje står i Bibelen om denne mannen som måtte bere korset i staden for Jesus, så eg leita. Det er Simon frå Kyréne, ikkje sant? Og denne songen uttrykkjer kjenslene hans, ikkje sant? Eg er så glad fordi eg oppdaga det!"

På linken nedanfor kan du også sjå og lytte. "Watch the Lamb". Songen startar med at far og gutane er på veg opp til Jerusalem for å ofre i påskehøgtida, og gutane er med for å passe på (watch) lammet. Men under alt oppstyret i Jerusalem kjem lammet bort frå dei, og gutane er lei seg. "Far, tilgi oss, - lammet sprang sin veg."  Songen sluttar slik:

Pappa, pappa, 
kva er det vi har sett her?
Det er så mykje 
som vi ikkje forstår.
Så eg tok dei i armane mine, 
og vi snudde oss og såg mot korset. 
Så sa eg: "Kjære barn, sjå på Lammet!"

No er det heller ikkje bruk for noko offerlam, for Jesus på korset er det verkelege offerlammet, Guds Lam, som tek bort verda si synd. Sjå og høyr songen her: Watch the Lamb

I Johannes openberring er Jesus skildra som eit lam som ser ut som om det har vore slakta. Altså, Lammet var blitt levande igjen. Jesus stod opp frå dei døde etter å ha fullført frelsesverket.

Og eg såg eit lam som stod midt på trona,
mellom dei fire skapningane og i krinsen av dei eldste, 
og det såg ut som lammet var slakta.
Og dei song ein ny song: 
Verdig er du til å ta imot boka
og bryta segla på henne.
For du vart slakta,
og med ditt blod har du frikjøpt for Gud
menneske av alle stammar og tungemål,
av alle folk og folkeslag.  
 
                                                               (Joh. op. 5, 6a og 9)