Wednesday, February 19, 2020

Født i Afrika

I det internasjonale miljøet i Matsue har vi fleire frå Afrika. Dei fleste er studentar som er her for å ta vidareutdanning, medan ei av dei jobbar som engelsklærar på to vidaregåande skular. Desse unge vaksne er kristne og er ein ressurs i arbeidet for å nå japanske ungdommar. Dei er med som gruppeleiarar på Bible Club og hjelper til på den internasjonale gudstenesta med leiing, bibellesing eller vitnemål.
Alle fem på biletet ovanfor er fødde i Afrika, men ein av dei er frå Finland. Lauri Palmu er misjonær for Finnish Lutheran Mission, ein organisasjon som arbeider i samme samarbeidskyrkje som NLM, men han er fødd og oppvaksen i Etiopia, der foreldra var misjonærar. Og han er gift med ei som er fødd og oppvaksen i Japan. Også ho er misjonærbarn.
Dei andre på biletet ovanfor er frå Sør-Afrika, Kenya og Nigeria. Ingen av dei er lutheranarar, men her i byen er vi så få kristne at her støttar dei opp om arbeidet.
Tre av desse avsluttar studiane og reiser tilbake til heimlandet i mars. Det tomrommet vil merkast i fellesskapet.

På Bible Club sist fredag delte Naomi frå Kenya vitnemålet sitt og fortalde korleis Gud har gitt henne styrke og trøyst i den tida ho har vore i Japan.

Med god hjelp frå meg hadde ho laga kake til Valentin-dagen, spesielt for Carmella og Scott, men også for å få feire sin eigen gjebursdag dagen etter. Carmella og Scott er idag (19.02) på veg til Florida med elleve studentar, og er ikkje tilbake før Naomi har reist, så dette vart siste Bible Club for dei tre ilag.
Du som ber, hugs på studentane som skal vere i Florida i tre veker. Dei skal bu hos kristne familiar og vere ilag med amerikanske ungdommar på leir. Kvart år er det nokre av dei som er med på dette opplegget, som blir med på Bible Club og vil lære meir etter at dei kjem tilbake til Japan. Det er alltid spennande med nytt skuleår i april, etter at mange har reist. Vil vi få med nye i Bible Club? Eg ønskjer meg også nokre nye, ivrige kristne frå Afrika!

Søndag morgon preika Etiopia-fødde Lauri i Arashima kyrkje. Det var ei grundig og god preike frå ein vanskeleg tekst i Bergpreika. Sidan han og familien skulle kome heile den lange vegen frå Nishinomiya (mellom Kobe og Osaka), syntest eg det var ein god idé å spørje om han kunne ta samme talen på engelsk om kvelden, og det sa han ja til med ein gong. Familien tok også del med song og tekstlesing.
På kveldsgudstenesta i Matsue hadde vi eigentleg to talarar.
Han som står på talarstolen her, er Badejo frå Nigeria. Han vitnar om korleis han vart ein kristen, og korleis Gud har vist han vegen.

Det var avskjed både for Badejo og ei jente frå Myanmar. Ho er ingen kristen endå, men ho ville gjerne takke for kva tida i Matsue har betydd for henne. "Eg forstår at Jesus elskar meg, "seier ho.

På linken nedanfor kan du laste ned og opne ei lydfil med opptak av heile gudstenesta, som for det meste er på engelsk.

Opptak frå internasjonal gudsteneste 16. februar


 Desse to jentene leika ilag då dei var fire og fem år. Denne kvelden møttest dei igjen etter 11 år!

 Det vart ei fin forsamling denne gongen, også.

Dei fem til høgre høyrer til familien Palmu, og dei fem til venstre er frå Arashima kyrkje, som også er mi "heimekyrkje" i Japan.
Takk for besøket! Det einaste eg kan seie, er "kiitos". Men heldigvis snakkar dei finske både engelsk og japansk.

Måndag fekk eg ein etterlengta tur opp i fjellet for å finne skiføre. Det er to år sidan sist eg hadde ski på beina. Det var godt å lufte seg litt! På videoen kan du også høyre at det var ganske vindfullt, så det var godt med varme og tette klede.


I fjor på desse tider var Shoko og eg på tur til Hong Kong og Macao. I år vart det skidag. Kanskje den einaste i år.

På nyheitene er det forståeleg nok mykje snakk om spreiing av coronaviruset. Idag vart nokre hundre som har vore i karantene ombord i eit cruiseskip, sende heimatt. Det har endå ikkje vore noko tilfelle av smitte i denne delen av landet, så eg kjenner meg ganske trygg. Vi får berre håpe og be for dei som er ramma.









Monday, February 10, 2020

Nordmenn i fleirtal på Bible Club


Foto: S.M

På Fjellhaug bibelskule har dei eit studietilbod som heiter Bibel og Gaming. I løpet av året har dei ein tur til Japan. I fjor var dei også innom Matsue og var med på Bible Club, og dei to lærarane ville gjerne ha med årets elevar også til Matsue i løpet Japanopphaldet. Sjølvsagt kunne eg ikkje ta imot fjorten norske mannfolk verken til overnatting eller mat, så dei ordna seg sjølve med hotell, og Bible Club hadde vi på det internasjonale kultursenteret, der vi også laga middag denne gongen. Å koke for 27-28 personar er ingen spøk, men eg fekk god hjelp av to studentar.

To store karrigryter og 35 koppar ris vart nok, og til og med restar til frysaren.

Vi blanda oss så det vart to norske i kvar av dei sju gruppene. Dei sju japanarane vart også godt fordelte.

 



Foto: S.M
To av studentane frå Fjellhaug hadde vitnemål og fortalde korleis dei vart kristne og kvifor dei framleis er det, og etterpå samtalte vi i grupper om det.
Eg var ganske nervøs på førehand med alt det praktiske som skulle ordnast, men det gjekk ganske bra.

Laurdagen hadde Fjellhaug-gjengen eit eige opplegg som eg har vore med og lagt til rette for, der dei fekk oppleve japansk natur og kultur. På linken nedanfor kan de sjå litt av kva dei fekk vere med på. Det er skrive på japansk, men der er mange bilete. Og dei har visst kome på TV, også!

Bibel og Gaming i bambusskogen

Eg sjølv var med på tøflebordtennisturnering.

Vi gjekk fort utav kampen, men ein liten trøystepremie vart det iallfall.

Resten av laurdagen gjekk med til å førebu meg til søndagen, der eg skulle tale to gonger i Yonago kyrkje.

Bibel og Gaming-klassa skulle vidare på søndag, men dei rakk å kome innom på gudstenesta i Yonago på vegen mot Kyoto. Sidan eg brukte ein tale eg tidlegare hadde hatt på engelsk, kunne eg gi dei manus på engelsk som dei følgde med på medan eg talte på japansk. Det var kjekt å ha dei på besøk, men dei kom og reiste så fort at det knapt nok vart tid å prate, og eg rakk heller ikkje å ta bilete av dei etter gudstenesta.

Dersom du vil høyre litt av talen (og respons frå salen), kan du laste ned ei lydfil her. Talen startar etter omtrent 6 minutt. Tale i Yonago kyrkje 9. februar

Etter at dei norske gjestane hadde reist, var det lunsj med dei yngste ungdommane og ungdomsmøte på ettermiddagen.

Dei starta med leik. Det er ikkje utan grunn at kyrkjesalen ser ut som ein gymsal. Her får barn og unge boltre seg, og etter leiken er dei klare for å synge og høyre Guds ord.


Dei som skal byrje på ungdomsskulen i april, var spesielt inviterte. Eg skulle bruke samme tekstar som eg hadde på føremiddag, men eg klarte å fri meg litt frå manus og prøve å gjere det litt enklare for dei. Det verka som om dei forstod, og det var fint å få vere med i jentegruppa etterpå, der dei delte med kvarandre kva dei hadde fått utav andakta, som hadde temaet "Berre av nåde".

Det er alltid kjekt å kome til Yonago, til ei forsamling som både lyttar og gir respons, og der også ungdommane er med. Det er vel heller ingen annan plass dei takkar talaren med applaus.


 På veg heim frå Yonago måtte eg stoppe og ta bilete av det fine fjellet vårt, Daisen.
Neste måndag håper eg på fint vêr, for då har eg tenkt meg dit på skitur! Vi hadde snø her også eit par dagar før helga, men den er borte no.







Sunday, February 2, 2020

Årsmøte treng ikkje vere kjedeleg

Det er tid for årsmøte i dei lokale kyrkjene. For ei veke sidan, 26. januar, var det årsmøte i Arashima, og idag var det Matsue kyrkje sin tur.
Biletet over er frå Arashima idet eit valresultat vart kunngjort. Det var val av ny eldste. Ein mann har førebudd seg i to år på oppgåva, og no var det årsmøtet som skulle avgjere om dei vil ha han til eldste. Det viste seg å vere nesten einstemmig. Med unntak av to stemmer. Latter bryt ut når dei forstår kven som sannsynlegvis har stemt blankt.

Matsumoto er ein beskjeden kar, som forståeleg nok truleg ikkje hadde stemt på seg sjølv, og truleg hadde ikkje kona det, heller, men han er villig til å bli brukt av Gud for å støtte arbeidet i kyrkja. Ved sida av han sit evangelist og dagleg leiar Megumi Takahashi og ansvarleg pastor Hideki Matsumura.
Seinare i februar blir han vigsla, og på årsmøtet til WJELC i mars blir han presentert for heile kyrkjesamfunnet.
Arashima kyrkje har som motto for 2020: "Tru Ordet, be og handle", utifrå Mark. 2, 4-5:

 4 Men sidan dei ikkje kunne koma fram til han for alt folket, braut dei opp taket over den staden der Jesus var, laga ei opning og firte ned båra som den lamme låg på.  5 Då Jesus såg trua deira, sa han til den lamme: «Son, syndene dine er tilgjevne.»

Vi ønskjer å kunne "bere" nye til Jesus ved å be for dei, vitne om Jesus og ta dei med i kyrkja. Det er mange eldre i denne kyrkjelyden. Det betyr også at dei fleste er fri på dagtid midt i veka. På bibelstudie- og bønnemøtet på torsdag føremiddag er vi oftast åtte rundt bordet, og andre kjem også om kvelden etter jobb. På tirsdagane samlast kvinnegruppa til møte på føremiddagen, og ein laurdag i månaden er det barneklubb.

Mot slutten av årsmøtet var det innsetjing av det "nye" menighetsrådet. 

Eg skriv "nye" i hermeteikn, for det var gjenval av dei samme som var med i fjor. Han som vart vald til eldste, var den fjerde i styret i fjor, og det blir desse fire som blir Megumi sine næraste medarbeidarar også dette året. Eg er også med på styremøta som observatør. 



Her er årsmeldingane til Arashima kyrkje og Matsue kyrkje. Det er visst lysegrønt som er fargen i år. I begge årsmeldingane har dei ei side der eg får skrive om arbeidet som eg har stått i. Sidan eg flakkar litt frå plass til plass, er det greitt at dei veit kva eg driv med når eg ikkje er hos dei på søndagane, og kva eg gjer på elles i veka. Det vart kommentert i begge kyrkjene. Men ingen spørsmål...



Idag var det årsmøte i Matsue etter gudstenesta. Dei er særleg opptekne av ein stram økonomi, samtidig som dei i fleire år har samla inn til ny kyrkje. Det ser ut som om planane er blitt meir konkrete etter kvart, men det står framleis att ein god del for å finansiere nytt kyrkjebygg. I denne forsamlinga er det også mange eldre, og ikkje så mange nye som blir lagde til. Gledeleg var det iallfall at ei kvinne vart døypt til jul, og ho var med på sitt første årsmøte. Ho sit heilt bakerst til høgre på biletet.
Det vil seie, heilt bakerst der sat eg, ilag med ei mor med to barn. Dei sat ganske stille med eit dataspel medan mora følgde med på årsmøtesakene.

Også i denne kyrkja er eg berre observatør (med talerett). I år hadde eg ikkje førebudd meg på å seie noko, så eg sat ganske avslappa utan hjartebank. Men heilt mot slutten vart eg utfordra til å seie noko. På sparket fekk eg sagt at eg gjerne vil få med meg studentar til kyrkja, men at det er vanskeleg, bortsett frå utanlandsstudentane som kjem, men oppmoda kyrkjemedlemmene til å møte opp når vi har internasjonal gudsteneste. For der kan dei faktisk treffe japanske ungdommar viss dei vil. Det siste sa eg ikkje...

Motto for Matsue kyrkje dette året er "Å ta vare på hjarta, å ta vare på seg sjølv og på andre i kampen vi står i", med verset ifrå Ef. 6,12:

12 For vår strid er ikkje mot kjøt og blod, men mot makter og herredøme, mot verdsens herskarar i dette mørkret, mot vondskapens åndehær i himmelrommet.

I denne kampen kan du også få vere med, i bøn og offer. 

Vi avslutta årsmøtet med å synge den japanske omsetjinga av "Skund deg, Guds folk." 

"Skund deg, Guds folk, ditt høge kall fullenda!
Sei til den vide verd at Gud er lys!
Folka sin skapar vil'kje det skal henda:
éi sjel i dødsens kalde skuggar frys.

Syng fagnadbodet, bodet om fred,
bodet om Jesus, det folkeslaga gled." 

Sangboken nr 760

Tuesday, January 21, 2020

Gode kaker og "syttande-mai" i januar

Eg har hatt besøk i helga, og dei var ikkje her for å slappe av! Eit team på fire studentar frå Bibelskulen i Grimstad (BiG) har ein del av skuleåret i Japan. Dei bur i Kobe og hjelper mellom anna til i Aobaen barnehage, på eit eldresenter og ungdomssamlingar i kyrkjene. Før jul var to av dei her ei helg, og no var det Jenny og Anne Margrete sin tur. Dei er begge utdanna konditorar, og det visste eg å utnytte. Mange var glade for kakene dei baka, men dei kunne meir enn å lage fine og gode kaker.

Biletet over er frå Arashima kyrkje, der vi hadde norsk festival på barneklubben "Hosanna Kids" laurdag ettermiddag.

Jentene kom torsdag kveld, og fredag morgon var dei tidleg oppe og laga kakerøre før frukost, og rullekakene var ferdige før bibelklassa kl 10. Dei laga så mykje at det var nok også til Bible Club om kvelden.
Fire japanske damer (ei av dei gøymer seg bak kamera) kom på den engelske bibelklassa som eg har to fredagar i månaden.
På Bible Club om kvelden var vi 15 personar, men eg kan ikkje fortelje om alt. Derfor går eg vidare til laurdag.
Jenny og Anne Margrete lærte oss to norske leikar; "rote egg" og "Bro bro brille". Det slo godt an.

Leiken vart til slutt avgjort med drakamp:

Denne laurdagen hadde vi "norsk festival" på barneklubben. Utanom norske leikar, fekk alle ete så mykje vafler dei ville, og medan dei åt, stilte eg opp i bunad og viste bilete frå Norge. Eg hadde ikkje stroke skjorta, men det var visst stas likevel å sjå noko så ekte norsk.
Sjølvsagt var det også song og andakt.

Og laurdag kveld vart det meir kakebaking. Denne gong gulrotkaker til den internasjonale kveldsgudstenesta. Jentene jobba på kjøkkenet medan eg laga powerpoint i sofakroken.
På gudstenesta hadde Jenny vitnemål, og Anne Margrete hadde andakt. Det var forresten første gong ho hadde andakt, og det til og med på engelsk!



Vi var 24 personar på gudstenesta, og alle fekk både åndeleg og lekamleg føde.

Og her var også nokre spesielle gjestar:

 Pensjonert NMS-misjonær Åshild Bjørkum Furukawa og mannen hennar var i Matsue denne helga.

Etter ei ganske intens helg var det godt å sove frampå utan vekkjarklokke på måndags morgon, men vi fekk likevel mykje utav dagen før dei skulle på bussen kl 16.20.

 I lunsjpausen var vi med på bibelstudie på universitetet på professoren sitt kontor, før vi åt lunsj i kantina.
Og så vart det også tid til litt kultur og sightseeing. 


Kotoen min har hatt pause i over to år, så det var på tide å vekkje han til live igjen. Anne Margrete er omtrent sjølvlærd, og fann ut av notane. "Ein fin måte å lære dei japanske tala på", sa ho. For notane består av japanske teikn. Tala frå 1 til 10 blir skrivne slik:
一 二 三 四 五 六 七 八 九 十

Eg tok dei med på ein liten biltur til gjestehuset som har tatt imot fleire norske før. Eigaren var der og inviterte oss inn, og der fekk Jenny ein draum oppfylt, nemleg å halde eit ekte katana-sverd.


Takk for besøket, og for kakerestane i kjøleskapet! :)


Idag har eg hatt ein roleg dag for meg sjølv, men i morgon må eg opp tidleg for å rekke eit styremøte i Tsuyama kl 10.30, der eg skal møte som vara i styret for Hiruzen Bible Camp. 




Sunday, January 5, 2020

Riskrem, krumkaker og finsk nyttår

Godt nyttår!
Eg sit her ein stille søndagskveld og ser tilbake på bilete frå jula og nyttårshelga. Det er lenge sidan eg har hatt ein søndag ettermiddag og kveld åleine heime, og det kjennest godt. Når eg ser tilbake, har eg visst hatt mykje folk innom dei siste vekene.

Også før sjølve jula hadde eg som vanleg bibelklasse og Bible Club. Så lurte eg på kva eg skulle finne på for julaftan. Det gjer meg ingenting å vere åleine, men eg veit der er også andre som er åleine, så kanskje vi skulle slå oss saman. Først gjorde eg avtale med ei japansk veninne. Kanskje eg skulle invitere nokre utlendingar, også, tenkte eg. Og det "balla" på seg, så vi vart til slutt seks personar rundt bordet. Ganske passeleg. Litt artig at biletet som eg sende til Sunnmørsposten, vart lagt ut på nettsida.

Det ser ut som om vi alle er vegetarianarar, men det er berre det at vi har ikkje fått kjøtet på tallerknane endå. Ei av gjestane ville heller ha geitost på potetene!

Slik ville vi nok ikkje ha gjort det i Norge...

Eg hadde lagt opp til at vi skulle gå i kyrkja på lysmesse etter desserten, men den måtte vente til seinare.

Det internasjonale juleselskapet mitt utgjorde over halvparten av forsamlinga, så julekvelden er visst ikkje den beste dagen å samle folk i kyrkja.

Sidan desserten venta, køyrde vi heimatt og fortsette selskapet etter gudstenesta. Og flokken hadde auke med ein person ekstra.
 Shoko hadde bestilt riskrem til dessert, og det likte alle. Men rabarbra-sausen fekk eg nyte sjølv i fleire dagar etterpå.

 Første juledag var ei vanleg onsdag, med jobb og skule for folk flest. Ein vanleg onsdag, bortsett frå at det ikkje var badmintontrening den føremiddagen, slik som det vanlegvis er. Så då inviterte eg damene på føremiddagsselskap. Fleire av dei jobbar, men har fri på onsdagar for å gå på badminton.

Fire av damene kom, og dei hadde også med seg brød og sushi, så vi avslutta med ein lett lunsj etter  julete og krumkaker. Dette er muntre damer som det er lette å bli kjent med.

Utpå ettermiddagen køyrde eg til Nima for å spele på julefesten der. Faktisk har eg ingen bilete derifrå. Engelsk-elevane møtte opp og song, slik dei gjer kvart år. Fleire av dei som har vore med tidlegare, kom også. Kari Opperud og gjestar frå Norge utgjorde ein del av forsamlinga, men likevel var det minst tre gonger så mange som på ei vanleg gudsteneste.


I romjula vart det plass til Bible Club, for dei som ikkje hadde reist på nyttårsferie.

Så var det min tur å reise vekk og bli oppvarta. Familien Perendi i Okayama har to aktive smågutar som eg leika med. Treåringen har blitt flink i japansk, så no har vi eit fellesspråk å kommunisere på.

Det var ikkje lett å få alle tre til å sitje stille samtidig!


På nyttårsdag var det ikkje gudsteneste i den kyrkja dei finske misjonærane høyrer til, men ved hjelp av internett fann vi ei anna kyrkje. Der fekk vi plass heilt bakerst i ei forsamling med over 250 store og små, unge og eldre. Det var flott å sjå at så mange samlast til bøn og Guds ord på første dag i det nye året, når eg veit at dei aller fleste japanarar søkjer til shintoheilagdomane i nyttårshelga, og gjerne tek turen til fleire tempel i løpet av dei første dagane i januar. Eg traff også fleire studentar eg har møtt tidlegare på KGK-leir. Nokre av dei har allereie stifta familie.


Eg har fått lov av foreldra til å bruke dette som profilbilete på Facebook. Kva vil skje i 2020? Det veit vi lite eller ingenting om. Vi kan legge planar, men vi har eigentleg ikkje kontroll over framtida. Det einaste vi kan gjere, er å legge planane og dagane i Guds hender.
Sjølv om eg ikkje veit så mykje om kva som skal skje, har eg iallfall nokre tankar om kva eg vil prøve å gjere. Eit viktig mål for året som ligg framanfor, er å prøve å gjere meg sjølv overflødig i nokre av dei oppgåvene eg har. Eg ønskjer også å sjå at fleire opnar seg for bodskapen dei høyrer og les frå Bibelen, og at vi får med nye i grupper og på gudstenester.

Medan eg skriv dette, høyrer eg på gudsteneste frå Oslo Misjonskirke Betlehem og ein song av Trygve Skaug, som passar godt som ei bøn for dagane som ligg framanfor:

           Hvor jeg skal gå
Det er du som kjenner veien jeg har foran meg
Det er du som kjenner alle mine steg før de blir til
Det er du som skaper håpet jeg har inni meg
Der er du som vet om alt det som jeg innerst inne vil
For du vet akkurat hvordan jeg er
For du ser akkurat hva jeg trenger nå
For du vet akkurat hvorfor jeg er her
Jeg ber om å få se hvor jeg skal gå
Hjelp meg å se, hvor jeg skal gå
Det er du som sender trøsten når jeg engster meg
Det er du som ser på hjertet mitt og fyller det med ro
Det er du som holder løftet om å redde meg
Det er du som kjenner tvilen min og fyller meg med tro
For du vet akkurat hvordan jeg er
For du ser akkurat hva jeg trenger nå
For du vet akkurat hvorfor jeg er her
Jeg ber om å få se hvor jeg skal gå
Hjelp meg å se, hvor jeg skal gå
For du har drukna meg i kjærlighet
Og når det stormer i livet, er det noen ting jeg vet
For du vet akkurat hvordan jeg er
Og du ser akkurat hva jeg trenger nå
Du vet akkurat hvorfor jeg er her
Ber om å få se hvor jeg skal gå
Hjelp meg å se, hvor jeg skal gå

Lytt til songen her, frå UL 2009: Hvor jeg skal gå 

Og gjekk du glipp av ei god preike idag, anbefaler eg radiogudstenesta med tale av Erik Andreassen:
Radiogudsteneste frå Misjonskirken

Takk til deg som har vore med i bøn gjennom 2019, og som vil vere med også i 2020!